Ένα υπέροχο έργο συγκρούσεων παρακολουθήσαμε στο θέατρο επί Κολωνώ, συγκρούσεων φύλων, εποχών, ηθών, αναστολών,γενεών, ένα έργο που διαδραματίζεται στην Ρωσία, σε μια περίοδο όπου η παρακμή και η ωμότητα κυριαρχούν σε βάρος των παραδόσεων, των αρχών, των αξιών.
Η Ελένα, καθηγήτρια μαθηματικός, δέχεται επίσκεψη από τέσσερις μαθητές της την ημέρα της γιορτής της και πείθεται για την ευγένεια των αισθημάτων τους, καθώς και για την εκτίμηση που τρέφουν γι΄αυτήν.
Προιόντος του χρόνου όμως, αποκαλύπτεται ο πραγματικός λόγος της επίσκεψής τους που δεν είναι άλλος από την υφαρπαγή του κλειδιού του χρηματοκιβωτίου, όπου φυλάσσονται τα γραπτά των εξετάσεων στα μαθηματικά, στις οποίες οι τρεις από τους τέσσερις έχουν παραδώσει λευκή κόλλα.
Στην Ρωσία του 1980 η σύγκρουση της σοσιαλίστριας γεροντοκόρης Ελένας με τους θρασείς νέους, στην εισαγωγή των δύο κυρίαρχων λέξεων περεστρόικα και γκλάνστοστ , να μπαίνουν δυναμικά στη νέα εποχή, με απειλές και βία να προσπαθούν να στιγματίσουν την μετασοσιαλιστική περίοδο , με ενέργειες φαινομενικής ελευθερίας και άθλιας έκφρασης της καταπιεσμένης συνείδησης , είναι χαρακτηριστική.
Η Ελένα είναι όμηρος των τεσσάρων νέων, αλλά αρνείται πεισματικά να παραδώσει το κλειδί, υπενθυμίζοντάς τους τις συνέπειες που θα έχουν την επόμενη ημέρα στο σχολείο, από τη βία που της άσκησαν.
Το έργο μεταβάλλεται σε θρίλερ, με έντονη την αγωνία των θεατών, που παρακολουθούν τις εξελίξεις έντρομοι, συμμετέχοντας στα διαδραματιζόμενα.
Η Αριέτα Μουτούση , στον καλλίτερο ρόλο της καριέρας της, διέρχεται όλες τις φάσεις του έργου με θαυμαστή ψυχραιμία, έκπληξη και απογοήτευση συνάμα, οι τέσσερις νεαροί Γιάννης Λεάκος, Δημήτρης Σαμόλης, Χρήστος Κοντογεώργης και Ηρώ Πεκτέση ήταν πειστικοί στους ρόλους τους, η σκηνοθεσία της καταξιωμένης Ελένης Σκότη υπέροχη, τα σκηνικά του Γιώργου Χατζηνικολάου ενδιαφέροντα, η μετάφραση των Βικτώριας και Ειρήνης Χαραλαμπίδου ακριβής.
Η παράσταση , από τις καλλίτερες τα τελευταία χρόνια, εύγλωττα παρουσιάζει τις παθογένειες των πολιτικών συστημάτων, σε ένα καθαρά πολιτικό έργο, όπου η αθρόα προσέλευση των θεατών καταδεικνύει την αρτιότητά του.-