…κι αν με φιλήσεις, κι αν μ αγαπάς, τη ζωή δεν την νοιάζει για μας – Cabaret (κριτική)

Written by

Την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου δόθηκε η θεατρική πρεμιέρα του θρυλικού καμπαρέ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με πλήθος celebrities απλού κόσμου να κατακλύζει την αίθουσα.

Ένα όνειρο ζωής για τον Κώστα Ρήγο έγινε πραγματικότητα πλημμυρίζοντας χαρά και ευτυχία τον δημιουργό του. Η Ελλάδα μικρή εμπειρία έχει σε αυτό το είδος που θριαμβεύει στην Αμερική και την Αγγλία, τηρουμένων όμως των αναλογιών η παράσταση ήταν πολύ καλή.

cabaret2

 

Με έναν εξαιρετικό Δημήτρη Λιγνάδη στον ρόλο του κομπέρ, στον καλλίτερο ρόλο της καριέρας του, μία θαυμάσια Μαρία Ναυπλίώτου στον ρόλο της Σάλι Μπόουλς-ρόλο που διέπρεψε η Λίζα Μινέλι-, την Τάνια Τσανακλίδου ώριμη στον ρόλο της φροιλάιν Σνάιντερ, τον Μιχάλη Μητρούση σαν χερ Σουλτς, τους Παναγιώτη Μπουγιούρη , Γιώργο Νανούρη και Νάντια Μπουλέ, η παράσταση θύμιζε γερμανικό καμπαρέ του μεσοπολέμου, μια εποχή ερωτική και ταυτόχρονα τολμηρή.

 

Η παράσταση των Μάστεροφ, Εμπ και Κάντερ με εκπληκτικά σκηνικά, πιστή μετάφραση της κ. Κύργια και ελληνικούς στίχους του κ. Μωραίτη ενθουσίασε τους θεατές, που δραπέτευσαν από την σκληρή πραγματικότητα για 3 ώρες, ξεχνώντας για λίγο τα προβλήματά τους.

cabaretΤο μουσικοχορευικό μέρος της παράστασης κλέβει τις εντυπώσεις, στέλνοντας σε δεύτερη μοίρα το θεατρικό κομμάτι, όπου ξεχωρίζουν οι ερμηνείες των κ.Λιγνάδη και Μητρούση.

Οι δύο ερωτικές σχέσεις στο μιούζικαλ δεν ολοκληρώνονται, επειδή οι γυναίκες προτιμούν την ασφάλεια του χρήματος-Σνάιντερ- και την επαγγελματική ικανοποίηση-Μπόουλς-αφήνοντας τους άντρες πικραμένους.

 

Οι χιτλερικοί χαιρετισμοί θυμίζουν και την εποχή μας, συνοδεύονται δε από βία και τρόμο.

Η φράση-κλειδί της παράστασης ‘ κι αν με φιλήσεις, κι αν μ αγαπάς , τη ζωή δεν την νοιάζει για μας’ δίνει το στίγμα της παράστασης , που αξίζει να δείτε.-