Κάπου στο ανατολικό Λονδίνο, στο Leytonstone, εν όψει των ολυμπιακών αγώνων του 2012, όπου για πρώτη φορά θα διεξαγόταν το αγώνισμα του ΒΟΧ στις γυναίκες, η Chloe Jackson γέννημα-θρέμμα της περιοχής, οραματίζεται τη κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο ΒΟΧ.
Η συγγραφέας παρέθεσε ένα μονόλογο-μαρτυρία της μποξέρ, με εικόνες από τη προσωπική και οικογενειακή της ζωή, όπως και στάθηκε ιδιαίτερα στο πάθος της πρωταγωνίστριας για διάκριση, τονίζοντας τα πνευματικά και ψυχικά της χαρίσματα, καθώς και την εξαιρετική τεχνική της στο άθλημα, εγγύηση για την επιτυχία.
Η αφήγηση-χείμαρρος της ηθοποιού-μποξέρ περιλαμβάνει προσωπικές στιγμές, οικογενειακές αναμνήσεις και στιγμιότυπα από αγώνες, με κεντρικό σημείο αναφοράς τον πατέρα της, καθοδηγητή και εμψυχωτή στη προσπάθειά της για διάκριση.
Ο σκηνοθέτης Γιώργος Οικονόμου έστησε ιδανικά μια δύσκολη παράσταση, προγραμματίζοντας, οργανώνοντας, προετοιμάζοντας τα πάντα και μυώντας την ηθοποιό Ελίνα Ρίζου στη τέχνη του box, με την βοήθεια επαγγελματιών του αθλήματος .
Οι πλαστικές της κινήσεις, το καλογυμνασμένο της σώμα, οι εναέριες γροθιές της πείθουν ότι βρισκόμαστε σε πραγματικό ριγκ, όπου η αναμέτρηση της φιλόδοξης Chloe με την ισάξια αντίπαλό της αναμένεται αμφίρροπη και δραματική.
Η ζωντανή μετάδοση του αγώνα και οι αντιδράσεις της boxer, αρμονικά σκηνοθετημένες από τον σκηνοθέτη, μεταδίδουν την αγωνία της έκβασης του αγώνα στους θεατές, που πραγματικά εντυπωσιάζονται από τις τέλειες σωματικές κινήσεις της αθλήτριας.
Η καταλυτική εμψύχωση της καταρρέουσας boxer από τον νεκρό πατέρα της-η επίκλησή του αποτελεί την ύστατη προσπάθειά της για νίκη- την ανταμείβει με θρίαμβο, που τον πανηγυρίζει έξαλλα, όπως κάνει ολόκληρη η περιοχή της που δείχνει να μεγεθύνεται με τη νίκη της συμπολίτισσάς της.
Η Ελίνα Ρίζου κατέδειξε το ίδιο πάθος στην ερμηνεία με την ηρωίδα του έργου, πάθος που άρεσε, ιδιαίτερα δε οι σωματικές της κινήσεις ήταν χάρμα ιδέσθαι.
Το έργο δίνει σαφές το μήνυμα της δικαίωσης του ατόμου μέσα από τη μεγάλη προσπάθεια,την φιλοδοξία και τον στόχο, η επίτευξη του οποίου είναι αναμενόμενη.
Το Βlack Box συνεχίζει με επιτυχία τις καλές παραστάσεις, που το θεατρόφιλο κοινό της πόλης οφείλει να υποστηρίξει, γνωρίζοντας ότι κάτι θα κερδίσει από αυτές.
κριτική από τον Βαγγέλη Ραφτόπουλο