Δεν θυμάμαι στα, άνω των πέντε δεκαετιών, θεατρικά έργα που παρακολούθησα, να έχω εντυπωσιασθεί περισσότερο από ό,τι στην παράσταση ‘πατριδογνωσία’ με τον Γεράσιμο Γεννατά, που ξεπέρασε και τον εαυτό του .
Πιθανόν στα ευρωπαικά θεατρικά δρώμενα να διακρίνονται και άλλοι εκλεκτοί ηθοποιοί σε one man shows, αλλά σίγουρα ο κ. Γεννατάς κατέχει περίοπτη θέση σε αυτό το είδος του θεάτρου.
Τον θαυμάσαμε στο caveman, αλλά στην ‘πατριδογνωσία’ επιβεβαιώσαμε την μεγάλη θεατρική του κλάση, μια κλάση που τον κατατάσσει στη χορεία των μεγάλων Ελλήνων κωμικών.
Η επιλογή των κειμένων μεγάλων αρχαίων συγγραφέων και ποιημάτων των Μαγιακόφσκι, Μπρεχτ, Λασκαράτου και Έλιοτ , όπως και πρωτοτύπων κειμένων από τους Γεννατά και Γαλίτη, είναι η απαρχή του θριάμβου της παράστασης, μιας παράστασης μεγαλειώδους, με αναφορές στη στρεβλή γνώση της έννοιας της πατρίδας, της πατριδοκαπηλείας, της εκμετάλλευσης έντιμων και ικανών από τα πατριωτικά κοράκια, μιας παράστασης τολμηρής και ρεαλιστικής, προοδευτικής και συνάμα ειλικρινούς.
Οι μεταμφιέσεις του θαυμάσιου ηθοποιού, οι μορφασμοί του, η γλώσα του σώματος ήταν λίγα από τα θεατρικά στοιχεία που κατέθεσε άφοβα ο κ. Γεννατάς, υποδυόμενος διαδοχικά κοριούς, ιερείς, κουκουλοφόρους, αιμοσταγείς εφοριακούς κ.α.
Επειδή ο Έλληνας διαχρονικά είναι ο ίδιος, η υποκρισία περισσεύει στον ημίκαλο και ημίκακο αυτό άνθρωπο, μια ξεχωριστή περίπτωση της ανθρωπολογίας, ένα μοναδικό προιόν της φύσης, αντιφατικό, παρανοικό, παρορμητικό, ευφυέστατο.
Όλα καταγγέλλονται στην παράσταση, όλα γελοιοποιούνται, από τις μεγαλόστομες δηλώσεις των πολιτικών, έως τις θέσεις των τυράννων, που προτιμούν άδικους, ανήθικους και δουλοπρεπείς πολίτες και αντιμάχονται ικανούς, επειδή τους φοβούνται.
Οι μουσικοί Βασίλης Μπαμπούνης-τραγούδι, κιθάρα- και Φυλένια Σπαχή-βιολοντσελο- συμμετείχαν στην παράσταση, δίνοντας υπέροχες και απαραίτητες ανάσες στον ακούραστο ηθοποιό, η δε μουσική του Γιώργου Κομπογιάννη υπέροχη, όπως και η σκηνοθεσία.
Ο γράφων όχι μόνο δεν βρήκε κάποιο ψεγάδι στη παράσταση, αλλά προτρέπει τους θεατρόφιλους να την απολαύσουν, διαπιστώνοντας τι είναι θεατρική ερμηνεία.
Ο καινούργιος χώρος, το black box-άλλοτε σινέ Μετροπόλιταν- είναι άνετος, ευρύχωρος, κατάλληλα διαμορφούμενος για τις ανάγκες διαφορετικών παραστάσεων.
Οι εμπνευστές του τολμηροί και αποφασιστικοί, έχουν τις ευχές μου για πολλές και μεγάλες επιτυχίες.-
γράφει ο Βαγγέλης Ραφτόπουλος