Κύκλωψ… (Φεστιβάλ Ολύμπου, αρχαίο θέατρο Δίον) κριτική

Written by

Ή αλλιώς οι Πειρατές της Καραϊβικής συναντούν τους τρελούς μεξικάνους Μαριάτσι, με την υπογραφή του Εθνικού Θεάτρου και την σκηνοθετική ματιά του Βασίλη Παπαβασιλείου……

Όταν ο Ευριπίδης έγραφε την σατυρική τραγωδία Κύκλωπας, απλώς διάνθησε της γνωστή ιστορία του Οδυσσέα που τυφλώνει το Πολύφημο με λίγα κωμικά στοιχεία. Δεν είχε ιδέα ότι το 2013 ο Οδυσσέας θα ήταν ο πασίγνωστος Τζακ Σπάρροου…

Στο πρώτο τέταρτο της παράστασης όλοι αναρωτιόμαστε αν έχουμε περάσει σε παράλληλο σύμπαν. Παρακολουθούμε στην σκηνή μικρεμπόρους στο Μοναστηράκι να διηγούνται πως έκλεισαν τις επιχειρήσεις τους και να ζητάνε από τον μπερμπάντη Οδυσσέα, να τους συμβουλέψει για μια νέα δουλειά. Ο Οδυσσέας γιος του μπάρμπα-Κώστα και της ερωμένης του Φανής (που ο ίδιος θέλει να φωνάζει Κλειώ), τους λέει ότι το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να αφηγούνται ιστορίες, παραμύθια και μύθους. Και τους μοιράζει το σενάριο. Στήνεται η σκηνή και αρχίζει το έργο, με τον Οδυσσέα σε ρόλο πρωταγωνιστή και σκηνοθέτη. Καθώς ξεκινάει η παράσταση μέσα στην παράσταση, οι ηθοποιοί ζητούν οδηγίες από τον σκηνοθέτη για το παίξιμό τους ή το τι πρέπει να κάνουν καθώς και βοήθεια όταν ξεχνούν τα λόγια τους. Και εξελίσσεται η σατυρική τραγωδία με τον Σειληνό και τους γιούς του να βοηθάνε τον Οδυσσέα να πάρει τρόφιμα, να τον προδίδουν στον Πολύφημο αλλά στο τέλος να τον βοηθούν να τον τυφλώσει. Και όλοι μαζί μπαίνουν στα καράβια τους, για να πάνε ο Σειληνός με τους Σατύρους γιούς του να βρουν τον Βάκχο και τον Οδυσσέα να βρει… κάποια στιγμή ….την Ιθάκη. Και εμείς να βρούμε την ησυχία μας.

Φωτεινά διαλλείματα από την ξέφρενη τρέλα των Σατύρων, οι μονόλογοι και οι διάλογοι μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών. Του Οδυσσέα και του Κύκλωπα. Και για την υπέροχη ερμηνεία του Τζόνυ Ντεπ …. εεεε….. συγνώμη, του Νίκου Καραθάνου στον ρόλο του Οδυσσέα, παραβλέπω το γεγονός ότι ήταν ντυμένος ως Τζακ Σπάρροου στους Πειρατές της Καραϊβικής και εκτελούσε ακριβώς τις ίδιες κινήσεις κουτοπόνηρης τρέλας. Εξάλλου ο Οδυσσέας είναι «πολύτροπος» και ξέρει τεχνάσματα πολλά, για να φέρει με τα νερά του την κατάσταση.

Ο Δημήτρης Πιατάς στον ρόλο του Κύκλωπα, επίσης πάρα πολύ καλός. Παρόλα τα προβλήματα στην φωνή του, δίνει ζωή σε έναν εξαιρετικό Πολύφημο.

Στον τρίτο βασικό ρόλο του έργου ο Νίκος Χατζόπουλος, ως Σειληνός δεν είχε την ικανή δόση τρέλας για να απογειωθεί. Και αρκετές φορές μέσα από τις φωνές και την μουσική που έπαιζαν οι γιοί του, απλά δεν ακουγόταν.

Μας δίχασε η παράσταση. Κάποια στιγμή μας έπιασαν νευρικά γέλια με τον τρελό Τζακ Σπάρροου, κάπου κούρασε η τόση φασαρία των Σατύρων, κάπου ευχόμασταν να τελειώσει επιτέλους το μαρτύριο μας. Παρόλα αυτά την παράσταση θα την θυμόμαστε για καιρό.