Στο θέατρο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ παρακολουθήσαμε μία υπέροχη κωμωδία, γραμμένη από τον Γάλλο θεατρικό συγγραφέα FLORIAN ZELLER-γαλλικός τίτλος, la verite-με τον τίτλο ‘μου λες αλήθεια’; μια αλήθεια που απαιτούμε από φίλους και συντρόφους, αλλά δεν θέλουμε οι ίδιοι να εφαρμόσουμε, γιατί απλούστατα κινούμαστε σε μια διαδρομή ζωής, γεμάτη από μικρά και μεγάλα συμφέροντα, μικρές και μεγάλες ηδονές και απολαύσεις.
Το έργο έρχεται να φωτίσει τα σκοτεινά σημεία των διαπροσωπικών σχέσεων, όπου ο καθένας απαιτεί, διεκδικεί, ηρεμεί και επιβάλλει την απόλυτη ηθική στο σύντροφό του, αφήνει όμως για τον εαυτό του μία ευχέρεια , διακριτική ίσως, πραγματοποίησης απιστίας.
Η υπόθεση του έργου κινείται ανάμεσα σε πικρό χιούμορ και πραγματικότητα, κλείνει τα μάτια όποτε θέλει, τα ανοίγει όποτε θέλει, υπερτιμά την αξία του ψεύδους, αρνείται την αλήθεια,σαν καταστροφική, ακροβατεί ανάμεσα στο συναίσθημα και την απιστία, το συμφέρον και την αγάπη.
Ο Σπύρος Παπαδόπουλος σκηνοθέτησε ένα έργο που του ταίριαζε γάντι, το προσάρμοσε στις δικές του ερμηνευτικές ικανότητες, μοίρασε απλόχερα χιούμορ σαν πρωταγωνιστής, τόνισε ιδιαίτερα τις ατάκες του, διακρίθηκε για την ευγλωττία του, τα επιχειρήματά του, την υποστήριξη των θέσεών του και από ένοχος-λόγω απιστίας- ζητούσε και τα ρέστα.
Ένα ευφυέστατο έργο βλάστησε στα χέρια του καλού ηθοποιού, μοίρασε απλόχερα γέλοιο,είχε μια σημαντική πορεία με όμορφες ανατροπές, θυμίζοντας ότι ο καθένας δικαιούται να έχει και ένα κόσμο αυστηρά προσωπικό.
Οι στενές παρέες πολλές φορές οδηγούν σε παράνομες σχέσεις, που άλλοτε ομολογούνται,άλλοτε όχι, άλλοτε συγχωρούνται, άλλοτε όχι, δημιουργούν όμως πάντοτε προβλήματα περισσότερα από τις στιγμιαίες ηδονές.
Στις δύσκολες ώρες που περνούμε-πότε άλλωστε ήταν εύκολες;- η απόλαυση και η ευχαρίστηση που το έργο προσφέρει, έρχεται να επιδράσει σαν βάλσαμο στις ψυχές μας, σαν λύτρωση στα αδιέξοδά μας, σαν παυσίπονο στο πόνο μας.
Ο διάλογος του απατούντος Σπ. Παπαδόπουλου με τον απατηθέντα σύζυγο Τάκη Παπαματθαίου έκλεψε τη παράσταση, παρουσίασε την αντίθεση του ταραγμένου πρώτου με τον ψύχραιμο δεύτερο, έδωσε ίσως τις καλλίτερες στιγμές του έργου.
Η σκηνοθεσία και η ερμηνεία του Σπύρου Παπαδόπουλου εξαιρετικές, όπως και οι ερμηνείες των Τάκη Παπαματθαίου, Βάνας Ραμποτά και Νικολέτας Κοτσαηλίδου.-