Συνεχίζετε και το φετινό καλοκαίρι παρέα με τον Φίλιππο τον Πλιάτσικα…
Είναι το άνοιγμα – μαζί με μια συναυλία δύο μέρες πριν στην Αθήνα -, της καλοκαιρινής μας περιοδείας η οποία είναι συνέχεια των χειμερινών παραστάσεων που κάναμε μαζί με τον Φίλιππο. Είναι μια συνεργασία στις διακοπές που κάναμε πέρσι το καλοκαίρι στο Πήλιο, όπου είμαστε γείτονες και βρισκόμασταν εδώ και χρόνια, εκτός δουλειάς, στα μπάνια ή σε καμιά ταβέρνα. Πέρσι το καλοκαίρι, λοιπόν, βρεθήκαμε σπίτι μου με δύο κιθάρες και αισθανθήκαμε και αρχίσαμε να παίζουμε διάφορα τραγούδια, να παίζει ο ένας ένα τραγούδι του άλλου και να απαντάει ο άλλος μ’ ένα δικό του κι έτσι γινόταν διάλογος σαν να διηγούμασταν μια ιστορία των περασμένων δεκαετιών, που για μένα είναι τρεις και για τον Φίλιππο δύο. Όπως κι αν έχει είναι μεγάλες διαδρομές και των δυο μας. Μετά από ένα μήνα, τον Σεπτέμβριο αρχίσαμε πρόβες και μάλιστα πολλά από τα πράγματα που προέκυψαν από εκείνα τα πρώτα κιθαρίσματα και τα αυθόρμητα μπλεξίματα των τραγουδιών, τα κρατήσαμε ακριβώς έτσι και στις παραστάσεις, δηλαδή, υπάρχουν τραγούδια που ενώνονται. Κυρίως είναι η διάθεση που είχαμε να κάνουμε όχι μια τυπική συνεργασία, του είδους «να λέμε δέκα τραγούδια ο καθένας μόνος του κι ένα φινάλε μαζί», η διάθεση ήταν από την αρχή να κάνουμε ένα γκρουπ, ένα συγκρότημα και το κάναμε. Κάναμε ένα γκρουπ με άλλους τέσσερις μουσικούς που είναι ο Μιχάλης Καλκάνης στο κοντραμπάσο και τα φωνητικά, ο Μιχάλης Βρέττας στο βιολί και τα φωνητικά, ο Αλέξης Αποστολάκης στα τύμπανα και ο Γιώργος Θεοδωρόπουλος στα πλήκτρα και το ακορντεόν, με εμάς τους δύο κιθαρίστες του γκρουπ, ο Φίλιππος στην ακουστική κιθάρα και εγώ στην ηλεκτρική κιθάρα. Παίζουμε το ρεπερτόριο των «Φατμέ», των «Πυξ Λαξ» και των προσωπικών μας διαδρομών. Έχουμε πει ότι ο κύκλος αυτός κλείνει τον Σεπτέμβριο πάλι. Είναι από τα γκρουπ τα εφήμερα… αυτό είναι και η γοητεία του…
Σε αντίθεση με το εφήμερο των σημείων των καιρών…
Αρχίσαμε να μαθαίνουμε να ζούμε στην αβεβαιότητα. Είναι κάτι που το ήξεραν οι πρόγονοι μας πολύ καλά, αλλά για μια αρκετά μεγάλη περίοδο από την μεταπολίτευση και μετά επενδύσαμε στη σιγουριά και στη μονιμότητα. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που ζούμε τα τελευταία τρία χρόνια, σε συνδυασμό με τα ξένα λεφτά και την ψεύτικη καλοπέραση. Επειδή τα κακά της κρίσης τα ξέρουμε από πρώτο χέρι και τα ακούμε καθημερινά από τα Μέσα ενημέρωσης και μάλιστα ιδιαίτερα κομμένα και τραγικοποιημένα, είναι περιττό να μιλήσω για τα κακά. Απλά βλέπω πολλά θετικά σε αυτήν την κατάσταση, παρ’ όλο που αισθάνομαι κι εγώ στριμωγμένος και όλοι μου οι φίλοι, μερικοί σε βαθμό τραγικό και μερικοί λιγότερο.
Όσον αφορά στο τραγούδι κι έχοντας ζήσει σε καλύτερα χρόνια και για το ελληνικό τραγούδι;
Έχει σφίξει και όλη η οικονομική κατάσταση, όμως πλέον γίνεται ένα ξεδιάλεγμα, ένα κοσκίνισμα σε όλους μας, και στις ανάγκες μας και τις προτεραιότητες μας. Όλοι είχαμε ξεφύγει… Μαθαίνουμε να ζούμε με λιγότερα. Και στη μουσική έχουν περιοριστεί τα πράγματα, αρκεί να δεις ότι τα εισιτήρια στις συναυλίες έχουν πέσει σχεδόν στο μισό. Το κλασικό εισιτήριο έχει πέσει σχεδόν στα 10 με 12 ευρώ… Και στους φορείς γίνεται ξεκαθάρισμα. Εδώ και πολλά χρόνια οι καλοκαιρινές συναυλίες ήταν υπόθεση των Δήμων, οι οποίοι είναι μια πολύ αμαρτωλή ιστορία, γι’ αυτό και είναι όλοι χρεοκοπημένοι. Η ιστορία των συναυλιών όπως τις ξέραμε έχει τελειώσει μια και καλή. Η δυσκολία είναι ότι ο κάθε καλλιτέχνης να μετρά τις δυνάμεις του και να προσπαθεί και με αυτά τα μειωμένα έσοδα να κάνει παραγωγές, να παίξει το καλοκαίρι σε διάφορες πόλεις, να μη χάσει την επαφή με το κοινό του. Αυτό έχει πολύ ρίσκο, άγχος και αγωνία, απ’ την άλλη είναι και μια ανακούφιση, ένα ξεκαθάρισμα, όσο υπήρχαν οι Δήμοι που αγόραζαν τις συναυλίες ήταν πολύ πιο εύκολο να γίνονται και συναλλαγές κάτω από το τραπέζι και να παίρνουν συναυλίες διάφοροι ημέτεροι, κομματικοί φίλοι και κουμπάροι κ.λ.π.
Τι σε απασχολεί μουσικά αυτόν τον καιρό;
Είμαι κλεισμένος στο στούντιο μου και γράφω διάφορα πράγματα. Δεν ξέρω πού θα καταλήξει, είμαι πάντως σε φάση πολύ δημιουργική…
Τι σου προκαλεί ενθουσιασμό σήμερα;
Στιγμές που ανακαλύπτω καλά τραγούδια απ’ όπου κι αν έρχονται, από εδώ ή απ’ έξω κι απ’ όποια εποχή κι αν έρχονται. Τυχαίνει να ασχολούμαι με παλιά τραγούδια, από την παράδοση μας, μικρασιάτικα και ξαναμαθητεύω όπως στα δεκατρία μου που έβαζα τους δίσκους των «Beatles» και μάθαινα τα ακόρντα, έχω ξαναμπεί σε μια τέτοια διαδικασία με παλιά τραγούδια που τα διασκευάζω. Ενθουσιάζομαι εξίσου και με ένα καλό τραγούδι των «Black Kiss», και νέων γκρουπ.
Χρήστος Μιχαλέρης
info:
Πορτοκάλογλου και Φίλιππος Πλιάτσικας στο Στρατόπεδο Κόδρα
Τετάρτη 19 Ιουνίου
Ώρα έναρξης: 22:00
Τιμές εισιτηρίων: 15€,
Προπώληση: Τα πρώτα 500 εισιτήρια 10€, τα υπόλοιπα 12€.