Και αν ακόμη ξεχάσεις σημαντικά η ασήμαντα πράγματα από τη ζωή σου, ο προσωπικός σου ασφαλίτης είναι πάντοτε εδώ για να στα θυμίζει, να σκαλίζει γεγονότα και καταστάσεις που σε σημάδεψαν , να σου μαζεύει προσωπικά αντικείμενα που κάπου άφησες, να αποτελεί το alter ego σου.
Ο Ντούσαν Κοβάσεβιτς, σεναριογράφος του underground , στον επαγγελματία, έργο του 1991, ακτινογραφεί τις τεχνικές παρακολούθησης των αντικαθεστωτικών στην εποχή διακυβέρνησης της Ενωμένης Γιουγκοσλαβίας από τον ΤΙΤΟ, γράφοντας ένα καταπληκτικό θεατρικό έργο, αστυνομικό με στοιχεία κωμικά, ρομαντικό με στοιχεία θρίλερ, όπου οι ανατροπές είναι ελκυστικές, οι ομολογίες εντυπωσιακές, οι ταυτίσεις αναμενόμενες.
Ο σκηνοθέτης της παράστασης Κυριάκος Δανιηλίδης, σε μια εντυπωσιακή σκηνοθεσία, υποδύεται τον αστυνομικό Λούκα Λάμπαν, που επί δέκα οκτώ χρόνια ήταν σκιά, σωτήρας και παρ’ ολίγο δολοφόνος του αντικαθεστωτικού συγγραφέα Τέγια Κράιγ-τον υποδύεται ο Ηλίας Παπαδόπουλος, έξοχος τόσο στα δραματικά, όσο και στα κωμικά σημεία του ρόλου του- και μετά την απόταξή του από το σώμα, στη μετά ΤΙΤΟ εποχή, εμφανίζεται στον Τέγια, διευθυντή πλέον εκδοτικού οίκου, για να του αναστατώσει τη καινούρια ζωή του, να τον κάμψει ψυχολογικά, να τον γυρίσει πίσω στο χρόνο και να του παραδώσει συνεντεύξεις, απόψεις, ομιλίες του ίδιου που προφανώς είχε ξεχάσει.
Όταν λοιπόν έρχεται η αλλαγή τρόπου ζωής, η οικονομική και κοινωνική άνοδος-χαρακτηριστικό και το νέο όνομα Θεόδωρος- ταυτόχρονα ο προσωπικός ασφαλίτης παρουσιάζεται για να σε κρατήσει καθηλωμένο στο παρελθόν, να σε επαναφέρει στη τάξη, να σε γεμίσει με προβληματισμούς και αναμνήσεις.
Οι ηθοποιοί Έλενα Ζήκου, Κάτια Παπαιωάννου, Δημήτρης Χατζημιχαηλίδης συμπλήρωσαν, με επιτυχία, τη διανομή των ρόλων σε ένα έργο στο θέατρο Σοφούλη γεμάτο από θεατές.-
Κριτική από τον Βαγγέλη Ραφτόπουλο