Ο Αχιλλέας Ψαλτόπουλος μας έχει συνηθίσει και μας έχει κακομάθει σε παραστάσεις άρτιες,πρωτοποριακές, καυστικές, παραστάσεις με ιδιότυπο χιούμορ, καλές ερμηνείες,μεστό και περιεκτικό σενάριο, κατάλληλη σκηνοθεσία.
Από το κανόνα αυτό δεν θα αποτελούσε εξαίρεση η ευφυέστατη παράσταση που απολαύσαμε στο κινηματοθέατρο ΦΑΡΓΚΑΝΗ, στη πρεμιέρα της.
Με άξονα τη διαπλοκή, τα διαδραματιζόμενα στη βασιλική κουζίνα της Ελσινόρης γεγονότα, πλούσια σε ανατροπές και χιούμορ, ενθουσίασαν τους θεατές, που χειροκρατούσαν αυθόρμητα.
Το κεντρικό πρόσωπο του έργου, ο μάγειρας-ένας απίστευτος Ψαλτόπουλος-, με τη γυναίκα του, τη κόρη του και τον βοηθό του, προσπαθούν να ευχαριστήσουν τη βασιλική οικογένεια,επιλέγοντας εκλεκτά εδέσματα, καινοτόμες συνταγές, που τα απολαμβάνουν οι γαλαζοαίματοι, πλην του Αμλετ, που τα αποδοκιμάζει.
Ένα έργο με υπαινιγμούς σε σεξουαλικές σχέσεις, χωρίς να γίνεται χυδαίο, ένα έργο, όπου οι δολοφονίες και οι θάνατοι αντιμετωπίζονται με χαρακτηριστική ψυχραιμία, με τα φαγητά να έχουν σημαντικότερη θέση από τις απώλειες.
Με αφορμή τον Άμλετ του Σαίξπηρ και τους ήρωές του, η παρωδία του καταγράφει στοιχεία αδιαμφισβήτητης ευφυίας , ασύμβατες σχέσεις μαγείρων και βασιλέων, ανατροπές συνεχείς,με προεξάρχουσα τη βασίλισσα Γερτρούδη να εξομολογείται μυστικά της κρεββατοκάμαρας από τη σχέση της με τον Κλαύδιο, αδελφό του θανόντος συζύγου της, αλλά και να στενοχωριέται, γιατί ο γιος της Άμλετ δεν εγκρίνει τη σχέση της.
Η παρουσία του Άμλετ είναι χαρακτηριστική για την έλλειψη αποφασιστικότητας αναφορικά με το σεξουαλικό προσανατολισμό του –κινείται μεταξύ Οφηλίας και Οράτιου- και ο Κλαύδιος αποφασίζει να τον στείλει στην Αγγλία, για να απαλλαγεί από αυτόν.
Όμως ο μάγειρας συλλαμβάνει το ραδιούργο σχέδιο να φορέσει την πανοπλία του νεκρού βασιλιά, να μεταμορφωθεί στο φάντασμά του και να απαιτήσει από τον Άμλετ να φονεύσει τον Κλαύδιο, που διατηρούσε σχέσεις με την Κάθι, τη μαγείρισα και σύζυγο του μάγειρα.
Με την εντολή να εκτελείται κατά γράμμα, την Οφηλία να πνίγεται στη προσπάθειά της να μαζέψει μαιντανό, τον Άμλετ να σκοτώνεται σε μονομαχία, την Γερτρούδη να πεθαίνει από το ποντικοφάρμακο, που υπήρχε χωρίς διακριτικά στη κουζίνα, το τοπίο γέμισε πτώματα και ο μάγειρας να εξακολουθεί ευτυχισμένος τη δουλεία του.
Η σκηνοθεσία του χαρισματικού Ψαλτόπουλου αλάνθαστη, όπως και η ερμηνεία του σε ένα ρόλο-έκπληξη, αλλά και όλοι οι ηθοποιοί, πρώτοι από όλους απόλαυσαν τους ρόλους τους και χάρισαν άφθονό γέλιο στους θεατές.
Η Κάθι, σύζυγος του μάγειρα,-Μαρία Κομνηνακίδου- πονηρούλα και σε πλήρη διαφωνία με τον σύζυγό της-, διεκπεραίωσε με πλήρη επιτυχία το ρόλο της, όπως και η κόρη τους Ίντζε-Χριστίνα Καραγρηγορίου-.
Ο παραμάγειρας Μπρεκ –Σάκης Κολότσιος- απίθανος στο ρόλο του.
Ο Δημήτρης Μπουζούδης στους τρεις ρόλους, του Γκρούντερ, του Λαέρτη και του Πολώνιο,
ανταπεξήλθε απόλυτα.
Ο Κωνσταντίνος Γιωτόπουλος στο ρόλο του Άμλετ, πραγματική αφασία.
Η Σωτηρία Ζάνταλη, σαν βασίλισσα Γερτρούδη, υπέροχη και η Μαρία Πρέκα σαν Έλιος –ψευδοβασίλισσα, καταπληκτική.
Η Μαρία Ανθίδου σαν Οφηλία πειστική, όμορφη και απολαυστική.
Ο Γιάννης Ξενιτόπουλος στο ρόλο του Οράτιου, ιδιοτελής, αλλά και εξαιρετικός.
Τέλος, ο Κωνσταντίνος Βόλκος στο ρόλο του Κλαύδιου, συμπλήρωσε αποτελεσματικά ένα θαυμάσιο σύνολο.
Αξίζει λοιπόν να δούμε και να ξαναδούμε μια παράσταση ειλικρινή, που σέβεται το κόσμο και ανταποκρίνεται στη πίστη των θεατών ότι το καλό θέατρο είναι το καλύτερο αντίδοτο στη κρίση.-