Με μία ανατροπή της ιστορίας-μυθολογίας, η Ελένη του Ευριπίδη, ένα καθαρά αντιπολεμικό έργο , πιστή στον σύζυγό της Μενέλαο, όχι μόνο δεν προκαλεί τον τρωικό πόλεμο, αλλά βρίσκεται στην Αίγυπτο, ανυπομονώντας για την επιστροφή του άνδρα της.
Στο έργο οι κωμικές στιγμές διαδέχονται τις τραγικές, ελαφρύνοντας έτσι την βαρειά ατμόσφαιρα του μύθου. Ο Ευριπίδης με σύνθεση μύθων [ Ελένη, Ιων, Ιφιγένεια εν Ταύροις, Ορέστης ] και ελεύθερη πλοκή αποφορτίζει την κλασική Ελένη και παίζει με μείγμα κωμικών και δραματικών στοιχείων επιτυχώς. Η Ελένη, σαν άλλη Πηνελόπη, αποκρούει την ερωτική επίθεση του βασιλέα Τεύκρου, παραμένοντας άσπιλη και αγνή, αφοσιωμένη στον σύζυγό της.
Στο διφυές αυτό έργο, σπάνιο στο αρχαίο δραματολόγιο, η μετάφραση και η σκηνοθεσία από 2 εξαιρετικούς Ελληνες θεατράνθρωπους, τον Δημήτρη Δημητριάδη και τον Βασίλη Νικολαίδη αντίστοιχα , προσέδωσαν ποιότητα στο έργο και επέτρεψαν στους ηθοποιούς να αποδώσουν σύμφωνα με τις δυνατότητές τους.
Ο Μενέλαος [Αντώνης Καφετζόπουλος] , δεν δυσκολεύτηκε να αποδώσει τα κωμικά σημεία του έργου, έμπειρος στο είδος, εφάμιλλος στις μηχανορραφίες του Οδυσσέα, σε άριστη συνεργασία με την Ελένη[Πέμη Ζούνη], που ερμήνευσε με μεγάλη επιτυχία τον ρόλο της. Η αναχώρηση του ζεύγους για την Ελλάδα άφησαν τον Τεύκρο [Νίκος Αρβανίτης] να θρηνεί για την απώλεια της μέλλουσας συζύγου του. Η μουσική του συνθέτη Νίκου Ξανθούλη εναρμονισμένη με την διαχρονικότητα του έργου.
Οι υπόλοιποι ηθοποιοί[Α. Καρυστινός, Ν. Παλληκαράκη, Γ.Κοτσαρίνης, Γ. Τσαπόγας, Ε. Μαραγκού, Ε. Κάρτσακλα ] προσπάθησαν για το καλλίτερο. Ο χορός, με την καθοδήγηση της Αγγελικής Στελλάτου, αθόρυβα επιβλητικός. Συγχαρητήρια στα 2 ΔΗΠΕΘΕ για την επίπονη προσπάθεια.-
Έ ρ γ ο. Ελένη ΔΗΠΕΘΕ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΚΑΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ Ενταγμένο στα Μερκούρεια του Δήμου Συκεών-Νεαπόλεως
Βαγγέλης Ραφτόπουλος