Το έργο «Κραυγή» του Τένεσι Ουίλλιαμς, παρακολουθήσαμε στο Black Box . Έργο για δύο χαρακτήρες στη σκηνή, θέατρο και μη θέατρο για δύο ηθοποιούς στο περιθώριο μιας επαρχιακής σκηνής . Έργο εξομολογητικό, βαθύτατα ψυχογραφικό-ψυχαναλυτικό, που στο ρυθμό του περιλαμβάνει τη θεατρική σύμβαση ως αφετηρία και τερματισμό επικοινωνίας. Έργο που καταγράφει την αγωνία του συγγραφέα- καλλιτέχνη,
Μία γεωπόνος, μία δασολόγος, δύο ηθοποιοί, ένας μουσικός, μία χορεύτρια και δύο παλαιστές: η ομάδα «Τροφάλλαξη» αναλαμβάνει να παρουσιάσει πτυχές από τον θαυμαστό κόσμο των μυρμηγκιών παραθέτοντας αντιστοιχίες από τον πολύπλευρο ανθρώπινο πολιτισμό. (Δελτίο τύπου). Ένα ντοκιμαντέρ σε απευθείας μετάδοση στο θέατρο. Μια πραγματεία συγκριτικής μελέτης, ως αναπαραστατική συνομιλία επιστημόνων – ηθοποιών στο θέατρο. Επιστημονική
Για χρόνια πλάγιαζα νωρίς. Μερικές φορές, μόλις έσβηνα το κερί, τα μάτια μου έκλειναν τόσο γρήγορα, ώστε δεν πρόφταινα να αναλογιστώ: «Με παίρνει ο ύπνος». Και, μισή ώρα αργότερα, η σκέψη πως καιρός ήταν πια ν’ αναζητήσω τον ύπνο με ξυπνούσε.ήθελα ν’ ακουμπήσω το βιβλίο που νόμιζα πως κρατούσα ακόμα στα χέρια μου και να
Καθημερινότητα αστικού τύπου, η οποία περιλαμβάνει συναντήσεις ανθρώπων, συζητήσεις, αντιλήψεις, διασταυρώσεις, καταστάσεις και πράξεις, στο επίπεδο του είναι και φαίνεσθαι, στο θέατρο του Νορβηγού συγγραφέα, Χένρικ Ίψεν . Το κεντρικό πρόσωπο του δράματος «Χέντα Γκάμπλερ», είναι μία γυναίκα με μια μυστηριώδη, καταστροφική αύρα. Γύρω της κινείται ένας κύκλος ανθρώπων, με τους οποίους συνδιαλέγεται και τους
Την παράσταση «Η μάνα κουράγιο και τα παιδιά της», παρακολουθήσαμε στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών από το ΚΘΒΕ. Παράσταση, αφαιρετική, αφού διαδραματίστηκε σ’ έναν χώρο χωρίς σκηνικά, φωτισμένο με τέτοιον τρόπο που δημιούργησε τη φανταστική συνθήκη των χώρων της δράσης, εξωτερικών ως επί το πλείστον, αφήνοντας στον θεατή την ενεργητική πράξη -με την δύναμη
Λυρικότητα ποιητικού λόγου που ανιχνεύει το σκοτεινό τοπίο του πάθους, στην ιστορία του Ματωμένου Γάμου, καθώς από τη χαρά και το μέλλον που ευαγγελίζεται, εναγκαλίζεται τον θάνατο, ακυρώνοντας την ευτυχία, τη ζωή και το μέλλον. Μια τραγωδία εγγεγραμμένη στο αίμα της ανθρώπινης φύσης, μια ψυχογραφία αταβιστικού χαρακτήρα ενός λαού, μια ιστορία ενός μικρού κύκλου ανθρώπων
Η δράση της ιστορίας τοποθετείται σε ένα νησί στο οποίο ναυαγούν πρόσφυγες. Γύρω από τους επιζώντες και τους πνιγμένους, στο σκηνικό του ναυαγίου και στο φαινόμενο μιας καταιγίδας, οι κάτοικοι του νησιού εκδηλώνουν ποικίλες συμπεριφορές, τόσο οι τοπικοί φορείς, όσο και οι απλοί κάτοικοι, στην προσπάθειά τους να συνδράμουν τους ξένους, να ανακουφίσουν πρόσκαιρα τον
«Πλύση Εγκεφάλου» και «Επιστροφή στο σπίτι»: Πολιτική η διάσταση της ιδιαίτερης αυτής παράστασης την οποία παρακολουθήσαμε από την ομάδα Vis Motrix. Τα δύο έργα, «Πλύση Εγκεφάλου» και «Επιστροφή στο σπίτι», του συγγραφέα Ματέι Βίσνιεκ, παρουσιάστηκαν επί σκηνής, σε μια σύνθεση λόγου, κίνησης , χορού και μουσικής, η οποία έδωσε όγκο στην παράσταση και φώτισε, από
Το μονόπρακτο «Νεράντζια από τη Σικελία», του Ιταλού νομπελίστα συγγραφέα, Λουΐτζι Πιραντέλλο, παρακολουθήσαμε στο Burlesque Θέατρο. Μονόπρακτο έργο, που βασίζεται στην ιστορία ενός άσημου, επαρχιώτη μουσικού, του Μικούτσιο, με καταγωγή από τον νότο της χώρας και μιας κοπέλας με ωραία φωνή, την οποία, ο νεαρός μουσικός, θα βοηθήσει να σπουδάσει μουσική. Όταν εκείνη γίνεται διάσημη
Μοντέρνα, πολυεπίπεδη και ιδιαίτερη, η ανάγνωση της Λυσιστράτης, στο σκηνοθετικό όραμα του κ. Μ. Μαρμαρινού, όπως ξεδιπλώθηκε στη σκηνή του θεάτρου, στην παράσταση που παρακολουθήσαμε στο θέατρο Δάσους στη Θεσσαλονίκη. Ανάγνωση κωμωδίας, διδασκαλία κωμωδίας, παράσταση κωμωδίας, παράσταση ανήσυχης και δυνατής σκέψης, με πολλές τεχνικές αφήγησης, εσωτερική πειθαρχία, ρυθμό, φυσική, πολυπρόσωπη και διακοπτόμενη έκφραση. Παράσταση προκλητική,
Σαμοθράκη είναι το νησί. Σάος λέγεται το βουνό και το πλοίο της γραμμής. Η χώρα είναι ανάμεσα σε δύο οροσειρές και έχει ένα παλιό κάστρο. Τα σπίτια είναι χτισμένα κοντά το ένα στο άλλο, όπως σε όλα τα ορεινά χωριά. Τα στενά δρομάκια και οι ρούγες, σε βγάζουν στο καφενείο Λευκός Πύργος με το χειροποίητο
Ο κύκλος του αίματος και η θεία Δίκη Την τριλογία Ορέστεια, του αρχαίου ποιητή Αισχύλου, παρακολουθήσαμε στο θέατρο Δάσους, σε συμπυκνωμένη εκδοχή, σε μία παράσταση υπερβατική, μοντέρνα και συγκεκριμένης αφόρμησης. Παράσταση, που ανέδειξε τα πολυεπίπεδα νοήματα των έργων της τριλογίας και τον στοχασμό του ποιητή, σχολιάζοντας το παρελθόν και τα πάθη των ανθρώπων, στο παρόν
«…Πνίξε μέσα σου τη ρίζα του κακού όσο είναι σπόρος».Χορός «Θέλεις να χύσεις το αίμα του αδελφού σου;» Χορός «Έτσι είναι το σωστό άρχοντας με άρχοντα, αδελφός με αδελφό, εχθρός με εχθρό …» Ετεοκλής « Ας έχει ούριο χαμό όλη η γενιά του Λάϊου… δεν σκοπεύω να κρυφτώ απ’ το κακό που θέλουν οι θεοί…»
«Η αγάπη μιας καλής γυναίκας» της Άλις Μονρό (βραβείο Νόμπελ 2013), αποτελείται από μία συλλογή ένδεκα διηγημάτων και μίας συνέντευξης της συγγραφέως ( αντί ευχαριστηρίου λόγου, κατά την τελετή απονομής του βραβείου Νόμπελ στις 7/12/2013). Ιστορίες και αυτοβιογραφικά περιστατικά, οι άνθρωποι και ο αγώνας της ζωής τους σε περασμένους αιώνες, συνήθειες, επιλογές, κανόνες και σχέσεις,
«Ως συνήθως υπερβολική η Λίλα, σκέφτηκα. Ελαχιστοποιούσε κάθε πιθανότητα αναζήτησης ίχνους της. Δεν ήθελε απλώς να εξαφανιστεί τώρα, στα εξήντα έξι της, αλλά και να διαγράψει όλη τη ζωή που άφηνε πίσω της. Εξοργίστηκα. Για να δούμε ποια θα νικήσει αυτή τη φορά, μονολόγησα. Άνοιξα τον υπολογιστή και βάλθηκα να γράφω κάθε λεπτομέρεια της ιστορίας
«…ποιο όνομα σκόπευαν να δώσουν στο νεογέννητο. Εκείνοι απάντησαν: Γιάροσλαβ. Γιάροσλαβ; Ο παπάς δεν φάνηκε ικανοποιημένος… Και ποιο όνομα προτείνετε εσείς τότε; ρώτησαν. Δώστε του κάποιο συνηθισμένο, είπε ο παπάς… Έτσι λοιπόν έγινε ο Ντμίτρι Ντμιτρίεβιτς. Τι σημασία είχε ένα όνομα; Αυτός είχε γεννηθεί στην Αγία Πετρούπολη, άρχισε να μεγαλώνει στο Πέτρογκραντ και ενηλικιώθηκε στο
Ευφάνταστη, διαδραστική, δυναμική παράσταση, με εναλλαγές λόγου και μουσικών φράσεων σε εξελικτικό επιτονισμό της δράσης και με ελάχιστα σκηνικά αντικείμενα ευέλικτης εγκατάστασης, δημιούργησε την συνθήκη μελέτης της ανθρώπινης φύσης, στους παραμορφωτικούς καθρέφτες της αναπαραστατικής θεατρικής τελετουργίας. Κωμικότητα και ποιητική σκέψη αναδύθηκαν από το κείμενο, που εστιάζει κυρίως σε θέματα εξουσίας και ηθικής, δικαιοσύνης και διαφθοράς,
Έλενα Μαρούτσου: Συγγραφέας. Είχαμε τη χαρά να συνομιλήσουμε μαζί της με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου της, «Οι Χυδαίες Ορχιδέες», στην Θεσσαλονίκη. 1. Μιλήστε μας για το βιβλίο σας «Οι χυδαίες ορχιδέες»(εκδόσεις Κίχλη). Ποιες συνθήκες –εικόνες το δημιούργησαν μέσα σας; Πώς εξελίχθηκε η διαδικασία της γραφής αυτού του βιβλίου που μπορεί να διαβαστεί τόσο ως μια συλλογή
Δυναμική παράσταση, βασισμένη σε ιστορικά ντοκουμέντα και μαρτυρίες, ως πρωτογενές υλικό συνδυασμένο με κείμενα της ομάδας των ηθοποιών της ομάδας «Δήλος». Η σκηνοθέτις κ. Δ. Χατούπη, παρουσίασε στη σκηνή μια φασματική κατάσταση ποικίλων θεατρικών κατηγοριών, ακολουθώντας το νήμα της προς αφήγησιν ιστορίας. Κατόρθωσε να δαμάσει την δραματική ένταση με επιλεγμένες γέφυρες αποφόρτισης και ισορροπίας, καθοδήγησε
Η παράσταση οι Δώδεκα Ένορκοι, σε σκηνοθεσία της κ. Κ. Νικολαΐδη, τοποθετημένη σε αποστασιοποιημένο χωρο-χρονικό στίγμα, αποτύπωσε ζωηρά και με ένταση, την εξουθενωτική διαδικασία συμμετοχής – ανάπτυξης επιχειρημάτων, την προσπάθεια επανεξέτασης τεκμηρίων και ενδείξεων ως ομόφωνο-πόρισμα, στο πλαίσιο του θεσμού απονομής δικαιοσύνης. Ενταγμένη στην δεκαετία του ’50 στην Νέα Υόρκη, ανέδειξε τους κοινωνιολογικούς άξονες της
Παρωδία που μετατοπίζει την οπτική των ιστοριών και των χαρακτηρολογικών γνωρισμάτων των προσώπων του Σαίξπηρ, ως την υπερβολή. Ένα παιχνίδι μηχανορραφιών που εκτυλίσσεται, ως μεταφορά και ως επί το πλείστον στον σκηνικό χώρο μιας κουζίνας, υπονοώντας και τους άλλους χώρους του παλατιού,στην έμμεση περιγραφή της δράσης από τους ηθοποιούς της ομάδας. Μεταμορφώσεις, σχέδια αποκατάστασης, θεατρικής
Ήταν χαλαρός, σπιρτόζικος, επικοινωνιακός, τρυφερός, δυναμικός. Μίλησε βιωματικά για σχέσεις μουσικών και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γεννήθηκαν τραγούδια. Έκανε συγκρίσεις για να υπο-δείξει το μέγεθος του ταλέντου άλλων, σε σχέση με τη δική του έμπνευση και τραγουδοποιΐα. Ανέσυρε με χάρη αναμνήσεις μουσικών από την εποχή της λογοκρισίας. Και την ανάμνηση λογοκρισίας για «
Την παράσταση «Η Τρικυμία», του Ουΐλλιαμ Σαίξπηρ, από την θεατρική ομάδα PUSH YOUR ART COMPANY, παρακολουθήσαμε στο Black Box Θεσσαλονίκης. Ευφάνταστη και καλοδουλεμένη παράσταση, με ιδιότυπη κίνηση και εναλλαγές ρόλων, χωρίς πολλά σκηνικά αντικείμενα και μέσα από πέπλα καπνού-ομίχλης, με μουσικές φράσεις που ακουμπούσαν απαλά στη ροή της ιστορίας και με προσεγμένους φωτισμούς, κύλησε σαν
Το έργο του Χένρικ Ίψεν, ΝΟΡΑ ή Το Κουκλόσπιτο, από το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, σε σκηνοθεσία κ. Δ. Φοινίτση, παρακολουθήσαμε στο θέατρο Αυλαία. Η παράσταση δομημένη σε δύο μέρη, εξελίσσεται ως δράμα συνειδήσεων και κοινωνικό σχόλιο, καταγράφοντας χαρακτήρες και σχέσεις, υπογραμμίζοντας παράλληλα άμεσα και τον ρόλο του θεάτρου. Με στοιχεία τραγικής ειρωνείας και σύντομους διαλόγους, αποκαλύπτεται
Πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη και στο θέατρο Αυλαία με το έργο «Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες», του Leonard Gershe, σε σκηνοθεσία της κ. Άννας Παναγιωτοπούλου. Παράσταση στον συμβολικό κύκλο, του πρώτου ανεβάσματος του έργου αυτού το 1970, από τον θίασο Γ. Φέρτη – Ξ. Καλογεροπούλου, στο παλαιό θέατρο Αυλαία. Έργο για τη διεκδίκηση της ελευθερίας, την αυτοπραγμάτωση,
Βιβλίο μυθοπλασίας, που επιχειρεί να μιλήσει, για το επιτελούμενο έργο ενός συγγραφέα, ο οποίος επιδιώκει να γράψει ένα μυθιστόρημα για να εξετάσει το πρόβλημα της φθοράς και της ακύρωσης των ονείρων. Μυθιστόρημα ζωής, χρησιμοποιώντας ως σώμα μελέτης έναν ηθοποιό, σε ρεαλιστικές χωρο-χρονικές συνθήκες κρίσης και περιγράφοντας μια φθίνουσα πορεία ως τον θάνατό του. Γύρω από
Μουσική που αναδύεται σαν από πέπλα ομίχλης, με μια έκφραση νοσταλγίας και λεπταίσθητης μελαγχολίας. Μια αίσθηση ανάλαφρη και διάφανη σαν τη σιωπή ξεδιπλώνεται από τις νότες της, που ταξιδεύουν τη σκέψη πάνω από τα τοπία των ανθρώπων. Λυρικότητα, αισθαντικότητα, εσωτερικότητα, πηγάζουν από τα ηχοχρώματα της μουσικής γραφής, με έναν ανήσυχο κυματισμό ευαίσθητης και δυνατής έκφρασης.
-Εμένα μου αρέσει η αμυγδαλιά. Γιατί βγάζει πρώτα τα άνθη και μετά τα φύλλα. Είναι η πρώτη σημαία διαμαρτυρίας στο χειμώνα. Έχει λεπτό άρωμα και τη λάμψη του χαμόγελου, είπε η μέλισσα. -Εμένα το σεβάσμιο κυπαρίσι η ωραία σιωπή του. Μέσα του αποσύρεται η νύχτα να ξεκουραστεί, στα πόδια του κοιμούνται οι ψυχές και με