Όσο κι αν φαίνεται παράξενο
Πράγματ’ ασήμαντα ορίζουν τη ζωή.
Μπορεί και να ‘ναι ακόμη
Εκείνα τα μικρά κομμάτια ζάχαρης
Που πέσαν κάποτε
Από το παιδικό μας το παλτό.
Από το βιβλίο «Ο Χρόνος είναι πάντα με το μέρος του»
Ποιήματα και εικόνες
εκδόσεις Νεφέλη
συλλέγει η Άγγελα Μάντζιου
Ο Πικάσσο ήταν 26 χρονών, όταν ζωγράφισε τον πρώτο κυβιστικό πίνακά του: σ’ ολόκληρο τον κόσμο πολλοί άλλοι ζωγράφοι της γενιάς του ενώθηκαν μαζί του και τον ακολούθησαν. Αν έσπευδε τότε να τον μιμηθεί ένας εξηντάχρονος κάνοντας κυβισμό, θα φαινόταν (και δικαίως) γελοίος. Γιατί η ελευθερία ενός νέου και η ελευθερία ενός ηλικιωμένου είναι ήπειροι
…
Αλέξανδρος και Μακεδονία.Το πρόσωπο και η ιστορία του μύθου του.Ο απόηχος της μυθολογίας του σε μέρη μακρινά. Ο τόπος του, αφετηρία κατάκτησης ονείρων σε άλλη γη ως την αιωνιότητα . Μία ροκ όπερα-αντίγραφο προς εξαγωγήν. Η ιστορία της όπερας σε ροκ εκδοχή, ξεκινά ως αφήγηση γεγονότων σε αναδιήγηση ανάμνησης της καταγωγής, μιας φυλής του Πακιστάν,
…
Περνάς τα χωριά και τις πηγές των ποταμών, βλέπεις σε μια αναλαμπή φωτός τη λίμνη πίσω από τα βουνά, μπαίνεις στην ομίχλη που αραχνοΰφαντη σε τυλίγει σε δίχτυ πυκνό και αλλάζουν οι ήχοι και οι φωνές του κόσμου.Ύστερα από ώρα πολλή φτάνεις στη θάλασσα και οι ευκάλυπτοι αντιφεγγίζουν τη δροσιά του νερού στα τρυφερά φύλλα.
…
Καταγγελτικό θέατρο πολιτικής σκέψης πάνω σε κείμενα που συνομιλούν διαχρονικά, παράσταση που αφορμάται από την παρούσα, πολυεπίπεδη διαπλοκή των πραγμάτων, αριστερή ματιά πολιτικής αγωγής, κριτική ανάγνωση επιλογών, συμπεριφορών, μέσων και ιδεολογιών της εξουσίας, διακήρυξη. Θέατρο με ελάχιστα αντικείμενα σκηνής, θεατρικό βήμα απ’ όπου οι δύο μουσικοί και ο ηθοποιός κ. Γ. Γεννατάς, παρουσίασαν ένα
…
Η Ρίκα. Μία μεγάλη κούκλα που έμεινε μικρή. Μία ηθοποιός που εισέρχεται στη σκηνή του θεάτρου υπογραμμίζοντας υπαινικτικά και με κωμικότητα ένα συμβάν πίσω από την τεχνική του έργου υποστήριξη-έναν τσακωμό δύο τεχνικών του θεάτρου-αλλά και το μπερδεμένο κουβάρι των παραστάσεων που θα ακολουθήσουν, σε κωμική προοικονομία προαναγγελίας του επόμενου έργου. Μια ανακοίνωση της ίδιας
…
Θεατρική απόδοση ενός αμφίσημου κειμένου που εκφράζει μέσα από μια ποιητική αλληγορία το όραμα ενός εθνικού ποιητή. Ο ιερομόναχος Διονύσιος αντικρίζει σε μια προφητική έκλαμψη το προσωπείο του κακού στη γυναίκα της Ζάκυθος και στη συνάντηση με τις γυναίκες τις Μεσολογγίτισσες. Αυτή η συνάντηση θα δώσει στον οραματικό στοχασμό ένταση, ως την αναμέτρηση και την
…
Οι Γιαπωνέζοι ναυτικοί, προτού να κοιμηθούν, Βρίσκουν στην πλώρη μια γωνιά που δεν πηγαίνουν άλλοι Κι’ ώρα πολλή προσεύχονται βουβοί, γονατιστοί Μπρος σ’ ένα Βούδα κίτρινο που σκύβει το κεφάλι. Κάτι μακρυά ως τα πόδια τους φορώντας νυχτικά, Μασώντας οι ωχροκίτρινοι μικροί Κινέζοι, ρύζι, Προφέρουνε με την ψιλή φωνή τους προσευχές Κοιτάζοντας μια χάλκινη
…
Η λίμνη φαίνεται ύστερα από πολλές στροφές και οι πέτρινες σκεπές των σπιτιών κατά τη μεριά του κάστρου τυλιγμένες στο πούσι λάμπουν σε μια αντανάκλαση των παραθυριών. Στη συνοικία με τα ασημικά μες στους στενούς δρόμους ακούγεται ένα μουρμουρητό νερού και βλέπεις λίγο τη λάμψη της φωτιάς πάνω στο μέταλλο. Σκαλιστοί καθρέφτες, δίσκοι, σκουλαρίκια, βραχιόλια.
…
Η σκηνή του θεάτρου -ως ιδιωτικός χώρος ενός συγγραφέα που διεκδικεί την ελευθερία της έκφρασης στο αίτημα της φυγής από τη χώρα του. Γράμματα που απευθύνονται στον ηγέτη ενός καθεστώτος που καταδικάζει σε σιωπή τη διαφορετική σκέψη- απαιτώντας υποταγή- στο γραφειοκρατικό κανάλι της μονόδρομης επικοινωνίας. Η απελπιστική ανάγκη ενός δημιουργού να επικοινωνήσει, διά του έργου
…
Θεατρικοί μονόλογοι, συνεντεύξεις, σκέψεις εσωτερικής έντασης, γύρω από το πρόβλημα της ανεργίας και των ψυχολογικών κυρίως παραμέτρων της. Θέατρο μαρτυρία, ντοκουμέντο μιας ρεαλιστικής κατάστασης της πραγματικότητας της κρίσης, της κατάργησης του δικαιώματος της εργασίας, της όξυνσης της ανεργίας, της παρατεταμένης ανασφάλειας και των συνεπειών των σύνθετων αυτών προβλημάτων στις ζωές των ανθρώπων, σε κείμενο του
…
Βομβαρδίστηκε το νοσοκομείο, μάτωσαν οι δρόμοι, έπεσαν νεκρά τα πουλιά κρατώντας παιδιά στο ράμφος τους, μαύρισαν τα νερά. Κόπηκε η πόλη μέσα στο τείχος, κομματιάστηκε ο αέρας, πέτρες και λάβα. Σκόνη στο φως, σύννεφα σκόνης και φωτιά στο έρεβος της νύχτας. Αίμα στο άσπρο πανί γράφει ένα ακόμα όνομα, καίει στο μάτι της αβύσσου το
…
Από τον Αισχύλο στον Σοφοκλή κι από τον Σοφοκλή στον Ευριπίδη, το τραγικό ρίγος διαπερνά τα Έργα των Μυκηναίων. Τα ζοφερά. (από το πρόγραμμα του έργου). Αφηγητής.Εισαγωγή στον πυρήνα του μύθου. Τάνταλος, Πέλοπας, Ατρέας, Θυέστης, Αγαμέμνων, Μενέλαος. Κλυταιμνήστρα και Αγαμέμνων στην Αυλίδα σε άνιση αντιπαράθεση επιχειρημάτων. Ανάμεσά τους η Ιφιγένεια τρόπαιο θυσίας της Αρτέμιδος, μιας
…
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι Τ’άγριο μαλλί σου στην τρικυμία Το ραντεβού μας η ώρα μία Όλα τα πήρε το καλοκαίρι Τα μαύρα μάτια σου το μαντίλι Την εκκλησούλα με το καντήλι Όλα τα πήρε το καλοκαίρι Κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι Όλα τα πήρε το καλοκαίρι Με τα μισόλογα τα σβησμένα
…
Ένα Βιβλίο γραμμένο με τη μορφή δύο παράλληλων ημερολογιακών καταγραφών των προσωπικών εκμυστηρεύσεων -που αφορούν τη σεξουαλική κυρίως σχέση δύο συζύγων- και με διαφορετική γραμματοσειρά (άνδρας- γυναίκα) για την Ελληνική έκδοση, σε πρωτοπρόσωπη και τριτοπρόσωπη αφήγηση, με πλάγιους διαλόγους, μεταφερόμενες σκέψεις από το ημερολόγιο του άνδρα στης γυναίκας και με επαναλήψεις σκέψεων, κυρίως στο ημερολόγιο
…
«Τα τέσσερα κοριτσάκια» του Πάμπλο Πικάσο, μία παράσταση στην οποία συμμετέχουν οι ηθοποιοί (εικονίζονται στη φωτογραφία από αριστερά), Σίσσυ Ιγνατίδου, Κάτια Παπαϊωάννου, Ασπασία Πιτιλάκη, Έλενα Ζήκου. Στις ερωτήσεις του thessalonikiportal.gr, να τι μας απάντησαν οι δύο εξ αυτών: Μιλήστε μας για την εμπειρία της συμμετοχής σε μία τόσο ιδιαίτερη παράσταση. Πώς προσεγγίσατε το κείμενο του
…
Στο εργαστήρι του ζωγράφου τη στιγμή της σύλληψης μιας εικόνας που είναι σύμβολο και θραύσματα, όταν τα μοντέλα αυτονομούνται και οι σκέψεις ηχούν στο μυαλό του ζωγράφου σε ποιητική, εσωτερική συνομιλία. Τέσσερα κορίτσια ντυμένα με χρώματα που απηχούν φάσεις της ζωγραφικής εξέλιξης του καλλιτέχνη, σε μια έκρηξη εκμυστηρεύσεων του ποιητικού αθώου που κρύβεται μέσα τους.
…
Όταν γίνουν κουκκίδες πίσω σου κι ανακαλείς εικόνες στον διεσταλμένο χρόνο, σου παίρνει ο αέρας το καπέλο και τότε βλέπεις τα δελφίνια, γκρι στιλπνές ράχες, σε παιχνιδιάρικες βουτιές. Το σκίρτημα δεν αποτυπώνεται στη μηχανή αλλά το νιώθεις μέσα σου σαν να βουτάς το χέρι σε κελαρυστό ρυάκι με κρύο νερό όσο να μουδιάσουν τα δάχτυλα.
…
Όπως η κοντινή θαλάσσια διαδρομή δεν είναι σαν παλιά ένα σύμβολο μόνον απόσταση πραγματική και θέλει πλοίο όπως αυτοί που φύγανε το ’60 για τη Γερμανία και οι γονείς τους έχουν γίνει χάρτης στων παιδιών τους τα σχολειά όπως ο Κολόμβος του Βαρθολομαίου Ντιάζ και ο Ντιάζ του Βάσκο ντα Γκάμα τα θαυμαστά κατορθώματα ο
…
Ωχ! Ηλέκτρα, μια παρωδία των τραγωδιών του Σοφοκλή και του Ευριπίδη, μια κωμική εξιστόρηση των παθών και των δεινών των Ατρειδών, γραμμένη σε έμμετρο δεκαπεντασύλλαβο στίχο από τον κ. Αλέξη Καλλίτση. Κείμενο σπιρτόζικο, ζωηρό, με ωραίες ατάκες- όχι για όλους τους ρόλους, ωστόσο με τη ροή μιας έμπνευσης, σε σκηνοθεσία των κ. Π. Φιλιππίδη και
…
“Παλίντονος αρμονίη όκωσπερ τόξου και λύρης” Ηράκλειτος Διάβασε ο διαβάτης στην πέτρα Τον ρώτησαν τα αγάλματα Κι αυτός είπε: Από τη θάλασσα ζητώ τη νεότητα Από τον άνεμο τα ταξίδια των πουλιών Στο τόξο των ήχων ζητώ την ηχώ των ονομάτων Από τα εκκλησάκια των δρόμων ζητώ το μητρικό βλέμμα Από τα
…
Μα τι γυρεύουν οι ψυχές μας ταξιδεύοντας πάνω σε καταστρώματα κατελυμένων καραβιών στριμωγμένες με γυναίκες κίτρινες και μωρά που κλαίνε χωρίς να μπορούν να ξεχαστούν ούτε με τα χελιδονόψαρα ούτε με τ’ άστρα που δηλώνουν στην άκρη τα κατάρτια. Τριμμένες από τους δίσκους των φωνογράφων δεμένες άθελα μ’ ανύπαρχτα προσκυνήματα μουρμουρίζοντας σπασμένες σκέψεις από ξένες
…
Οταν μεγάλωσε, ο πατέρας του του είπε: «Παιδί μου, δε γεννιόμαστε όλοι με φτερά. Μπορεί να μην είσαι υποχρεωμένος να πετάξεις, νομίζω όμως πως είναι κρίμα να πείνεις μόνο στο περπάτημα αφού έχεις τα φτερά που ο καλός Θεός σου έδωσε.» «Μα, δεν ξέρω να πετάω» απάντησε ο γιος. «Σωστά…» είπε ο πατέρας. Και περπατώντας,
…
Ο σκηνοθέτης της ευφάνταστης παράστασης του Εθνικού θεάτρου «Βάτραχοι», κύριος Γιάννης Κακλέας, συνομίλησε μαζί μας και απάντησε στις ερωτήσεις του Thessaloniki-portal.gr, με αμεσότητα και ευγενικό αυθορμητισμό, ύστερα από τη συνάντησή μας στο θέατρο δάσους και στην παράσταση, στην αγωνία λίγο πριν και στο χειροκρότημα μετά, μιας ακόμη παράστασης ποιητικού αγώνα, στον καθρέφτη του θεάτρου, στη
…
Λέγει της ο Ρωτόκριτος: «Ήκουσες τα μαντάτα, που ο κύρης σου μ’ εξόρισε στης ξενιτιάς τη στράτα; Κ’ εφάνη του κ’ εσφάγηκεν όγι’ αφορμή εδική σου, σαν άκουσε την προξενιά που ‘πες να του μιλήσου, κ’έτοιας λογής εμάνισε, τόσο βαρύ του εφάνη, κι ο κύρης μου απ’ την πρίκα του λογιάζω ν’ αποθάνη. Τέσσερεις μέρες
…
ΒΑΤΡΑΧΟΙ : Τέχνη του θεάτρου στον ποιητικό αγώνα Ο θεός του θεάτρου Διόνυσος, μεταμφιεσμένος ως Ηρακλής με τη συνοδεία του δούλου Ξανθία, αναζητά, κατεβαίνοντας στον Άδη, τον ποιητή Ευριπίδη που θα σώσει με τους στίχους του την πόλη της Αθήνας. Στο διαγωνισμό του κάτω κόσμου που εκτυλίσσεται για τα πρωτεία της τραγωδίας στον Άδη, τίθεται
…
Τέσσερα πρόσωπα βλέπουν στον αέρα των γεγονότων της ζωής το κωμικό όραμα του κόσμου. Ο Αλαίν διερευνά το αίνιγμα της έλξης των γυναικών στο εκάστοτε σύμβολο-σημείο προβολής της σεξουαλικότητας. Ο Ραμόν αποζητά την ελεύθερη απόλαυση της τέχνης στον κήπο του Λουξεμβούργου , ο Ντ’ Αρντελό σκέφτεται να γιορτάσει τα γενέθλια της μακρινής γέννησης και του
…
ΚΘΒΕ: Αισχύλου Πέρσες Θρηνητικός ύμνος της Αθήνας σε μακρινή γη. Σούσα, βασίλειο των Περσών στο μάτι της Ανατολής. Αθήνα, πόλις των Ελλήνων στη θάλασσα της Δύσης. Ξέρξης, ο βασιλιάς που θέλησε να υπερβεί τους χρησμούς και να ζέψει τον πόντο, στη συντριβή μιας ήττας. Αγγελιοφόρος, αυτός που είδε όσα δεν περιγράφει με λόγια. Χορός των
…
ΒΡΕΘΗΚΑ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ, ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ, στην πόλη που γεννήθηκα. Στάθηκα στην κεντρική πλατεία (που την είχα διασχίσει άπειρες φορές μικρό παιδί, έπειτα έφηβος, έπειτα νεαρός), χωρίς να νιώθω την παραμικρή συγκίνηση.αντίθετα, σκέφτηκα ότι αυτός ο επίπεδος χώρος, με τον πύργο του δημαρχείου (που φαντάζει σαν στρατιώτης άλλων εποχών με το κράνος του)
…
Με αφορμή την παράσταση «Τρωάδες» των αποφοίτων της ανώτερης σχολής δραματικής τέχνης Ανδρέας Βουτσινάς, στο θέατρο Αυλαία, η ηθοποιός Ελένη Βουγιατζή που υποδύθηκε την Ανδρομάχη στη δεύτερη εκδοχή της παράστασης, απάντησε στις –αντιστικτικές με την ηρωίδα της πρώτης παράστασης- ερωτήσεις του Thessaloniki-portal.gr Μιλήστε μας για την εμπειρία της συμμετοχής σε μια πολυπρόσωπη και πολυεπίπεδη παράσταση
…
