θέατρο κριτική

Ο «Μουνής» *κριτική β

Θεατρικό έργο βασισμένο σε διήγημα της κ. Λ. Κιτσοπούλου. Ανατομία των επαρχιακών ηθών με επικέντρωση στη σεξουαλική δραστηριότητα, στη… δημιουργική φαντασία των ερμηνειών  και των συσχετισμών της συμπεριφοράς(κουτσομπολιό), στη διασκέδαση. Ένας σκληρός μικρόκοσμος που ονοματίζει τα πρόσωπα με παρατσούκλια στον εύστοχο στιγματισμό, μια ατμόσφαιρα αρρωστημένης περιέργειας που διαπερνά τον υμένα της ιδιωτικότητας, ένας αγώνας συγκάλυψης

…

“Ο Μουνής” – στο θέατρο Αυλαία *κριτική α

Ένα νέο ελληνικό έργο παρουσιάζεται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Αυλαία. Πρόκειται για την παράσταση “Ο Μουνής”, η οποία είναι βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα της Λένας Κιτσοπούλου, κι η οποία παρουσιάζεται από την ομάδα Ω3, απόφοιτων της δραματικής σχολής του Ωδείου Αθηνών. Ο τρόπος γραφής κι η θεματολογία της Λένας Κιτσοπούλου είναι εύκολα αναγνωρίσιμη και

…

Θέατρο στην Κωνσταντινούπολη Μέρος Β΄

Πριν λίγους μήνες ο υπογράφων μετέβη στην Πόλη και παρακολούθησε δυο θεατρικές παραστάσεις («Λυσιστράτη» και «Στην ζωή του Ναζίμ Χικμέτ») για τις οποίες έγραψε κριτική  -αναρτήθηκαν στο thessaloniki-portal.gr. Αυτή τη φορά επέστρεψε από άλλο ένα ταξίδι εκεί και έχοντας δει 6 (έξι) άλλες,  θέλησε να τις περιγράψει και κριτικάρει, κυρίως σαν μια προσπάθεια να μεταφέρει

…

Όταν τελειώσει μια ζωή …που να πας; στο Θέατρο Vis Motrix *κριτική

Του έρωτα  και του θανάτου, της ελπίδας και της κατάθλιψης, της τρυφερότητας και της απογοήτευσης, της συντροφικότητας και της μοναξιάς. Δύο(2) βίοι παράλληλοι με κοινά πνευματικά και ψυχικά στοιχεία, με μία υπερευαισθησία εκπλήσσουσα, μία ολότελα καταστροφική ψυχική ανωμαλία, αντιμέτωπη με απαστράπτουσες πνευματικές ποιητικές δημιουργίες, ανεπάληπτες και αναγνωρισμένες. Η Σέξτον και η Πλαθ εξομολογούνται, αποκαλύπτουν, επιδεικνύουν την

…

Amor στο θέατρο Άττις *κριτική

Ένα εξαιρετικά πρωτότυπο έργο, υψηλής αισθητικής, με κυριολεκτικά και αλληγορικά νοήματα, παρακολουθήσαμε στο θέατρο ΑΤΤΙΣ του παγκοσμίως διάσημου Θεόδωρου Τερζόπουλου. Τόσο το κείμενο του Θανάση Αλευρά, όσο και η σκηνοθεσία του κ. Τερζόπουλου και οι ερμηνείες των Αγλαίας Παππά και Αντώνη Μυριαγκού  συνέθεσαν ένα αποτέλεσμα μοναδικό. Το χρηματιστήριο, σαν μύλος, αλέθει τιμές και συναισθήματα, ανθρώπινα

…

Μπετόν στο Θέατρο Αυλαία *κριτική

Σε μια προσεκτική και έξυπνη επιλογή αποσπασμάτων από το έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ, ο Πέρις Μιχαηλίδης,  με εξαιρετική άνεση διεκπεραίωσε ένα δύσκολο θεατρικό εγχείρημα, μετασχηματίζοντας φιλοσοφικές λέξεις και νοήματα σε ρέοντα λόγο και σωματικά μηνύματα επιδέξια και πειστικά. Ο μονόλογος, αυτοβιογραφικός και αποκαλυπτικός, παίζει μεταξύ ζωής και θανάτου, διαλογίζεται με ένα κόσμο από άρρωστους που αγαπά

…

“Μόνος με τον Άμλετ” – στο θέατρο Αριστοτέλειον *κριτική

Τον Αιμίλιο Χειλάκη να αναμετριέται με το πιο εμβληματικό έργο του Σαίξπηρ παρακολουθήσαμε στο θέατρο Αριστοτέλειον. Ένα one man show στο οποίο ο ηθοποιός ερμήνευε όλα τα πρόσωπα, αν και η καταλληλότερη λέξη θα ήταν το “έπαιζε” όλα τα πρόσωπα, γιατί επρόκειτο για ένα παιχνίδι, με την πιο θετική έννοια που έχει ο όρος. Η

…

Οι κακούργες *β κριτική

            Μία πρωτότυπη παράσταση, πραγματική εξομολόγηση και απολογία 3 κακούργων γυναικών, σε σύλληψη και σκηνοθεσία της Δήμητρας Αράπογλου, θεατρική διασκευή του Θαλή Σταθόπουλου  στο   ομότιτλο  βιβλίο  της Μαριέλλης Σφακιανάκη-Μανωλίδου , παρακολουθήσαμε στο θέατρο τέχνης  Αυλαία. Ένα έργο εκδίκησης της γυναίκας-θύματος απέναντι στον άνδρα-θύτη, ένα έργο-τιμωρός της βίας, της κακομεταχείρισης, της

…

Οι κακούργες *κριτική

Μια σπονδυλωτή παράσταση – περφόρμανς, βασισμένη σε τρεις ιστορίες από το ομώνυμο βιβλίο της Μαριέλλης Σφακιανάκη-Μανωλίδου. Οι κακούργες στο θέατρο Αυλαία, παράσταση τελευταία. Τρεις γυναίκες ακίνητες στη σκηνή του θεάτρου υποδέχονται τους θεατές σαν αγάλματα, μαύρα ρούχα, μαλλιά ανάκατα, κοιτάζουν σ’ έναν χώρο φωνών που ηχούν σαν χορός καθώς ξεδιπλώνονται οι ιστορίες που αφηγούνται στους

…

Το κοντραμπάσο του Πατρικ Ζισκιντ *κριτική

            ‘Ηταν 23 Νοεμβρίου του 2000, όταν ο υπογράφων θαύμασε τον Πατρίκ Ζίσκιντ, τον Κώστα Γακίδη και το κοντραμπάσο τους στο θέατρο Αυλαία. Την Δευτέρα 17 Μαρτίου 2014 όλα ήταν εκεί. Ο Ζίσκιντ, ο Γακίδης, το κοντραμπάσο, το θέατρο Αυλαία. Μία σχέση μόνιμη, ένα ερωτικό δράμα, μια παράσταση συγκλονιστική, γεμάτη

…

Το θηρίο *κριτική

Θεατρικός μονόλογος ενός καλλιτέχνη –ζωγράφου στη μοναξιά ενός δωματίου. Σκέψεις πάνω στην έννοια τέχνη, έρωτας, επικοινωνία,  ζωή. Με όχημα το όνειρο, την επιθυμία και τις ασίγαστες εσωτερικές φωνές, ο καλλιτέχνης  εκφράζει τους φόβους της ύπαρξης,  στο μαύρο που καταπίνει το φως μιας δύσης,  σ’ έναν πίνακα που καταγράφει μια στιγμή έμπνευσης ύστερα από έναν χωρισμό.

…

Με μουσικές εξαίσιες …. Με φωνές… *κριτική

Η μουσική είναι μια παγκόσμια γλώσσα, που στην παράσταση αυτή,  δικαίως έχει τον πρώτο ρόλο. Φεύγοντας από την παράσταση έχεις καταλάβει πόσο ίδιοι και πόσο διαφορετικοί ήμαστε με τους προγόνους μας. Η Θεσσαλονίκη στις αρχές του περασμένου αιώνα ήταν μια πόλη πολυπολιτισμική και αυτό είναι το πρώτο στοιχείο που μας δίνει αυτή η παράσταση  (οι

…

“Ρ…” – ένα ιδιότυπο αφιέρωμα στον Μπέκετ *κριτική

Στον πολύ ενδιαφέροντα υπόγειο χώρο του “Σχήμα Εκτός Άξονα”παρακολουθήσαμε την παράσταση “Ρ..”, ένα έργο του Τηλέμαχου Κοσμέτσα, με το οποίο ο συγγραφέας αποτίει κατά κάποιον τρόπο, φόρο τιμής στον Σάμουελ Μπέκετ. Αυτή τη φορά θα ξεκινήσω αντίθετα απ’ ό,τι συνηθίζω, από την συνολική εντύπωση που μου άφησε η παράσταση και στη συνέχεια, θα περάσω στις

…

“Το Θηρίο”- στο Μ.Μ.Σ.Τ. * β κριτική

Σ’ έναν ιδιαίτερο χώρο, όπως είναι αυτός του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, παρουσιάστηκε η εικαστική παράσταση (εικαστική σύμφωνα με το δελτίο τύπου, γιατί πέρα από το μέτριο video mapping, τίποτα άλλο δεν θα μπορούσε να προσδώσει τον όρο “εικαστικός” στην παράσταση.) Δυστυχώς, αν και ο χώρος των εκθεμάτων είναι πολύ ενδιαφέρων, η παράσταση έπρεπε να

…

“Η μικρή μας πόλη” – στην Ε.Μ.Σ. από το Κ.Θ.Β.Ε. *κριτική

Το 1938 ανέβηκε για πρώτη φορά το έργο “Η μικρή μας πόλη” του Θόρντον Ουάιλντερ. Ένα έργο που αντλεί το θέμα του από τα ασήμαντα γεγόνοντα π0υ συμβαίνουν κατά τα πρώτα χρόνια του περασμένου αιώνα σε μια αμερικάνικη κωμόπολη. Και το ερώτημα είναι τι ενδιαφέρον μπορεί να έχει αυτό για μας σήμερα; Τι μας αφορά

…

Αλεπούδες *β κριτική

Αλληγορικό, συμβολικό θέατρο που η δράση του διαδραματίζεται στην ύπαιθρο. Σε μια απομακρυσμένη φάρμα  ο Σαμουήλ και η γυναίκα του Ιουδήθ, περιμένουν την επίσκεψη ενός ξένου που έρχεται να ελέγξει την απόδοση του κτήματος. Όταν φτάνει ο αινιγματικός Ουίλιαμ Μπλορ, η ατμόσφαιρα φόβου επιτείνεται-λόγω των προσωπικών ερωτήσεων στις οποίες υποβάλλει τα πρόσωπα και των σημειώσεων

…

Είμαι ένας άλλος *κριτική β

                 Για πρώτη φορά στην Ελλάδα παρουσιάστηκε το έργο του Σουηδού συγγραφέα Μικαέλ Αζάρ, ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ, με τον Γιάννη Στάνκογλου στον ρόλο του Αρθουρ Ρεμπώ, σε σκηνοθεσία της κ. Αλίκης Δανέζη-Kunsten.             O Ρεμπώ, παρά το γεγονός ότι εγκατέλειψε την συγγραφή σε ηλικία 20 ετών, θεωρείται ένας

…

Αλεπούδες *κριτική

Ένα εξαιρετικό έργο στο θέατρο Αυλαία , έργο ποιότητας, συμβολικό, αλληγορικό, πραγματικό, φανταστικό, έργο φόβου, παράλογο, εκπληκτικό στη σύλληψη, στην σκηνοθεσία, στα σκηνικά, στις ερμηνείες, έργο συγκρούσεων, υπεροχής του νοσηρού κράτους, με τους ψυχοπαθείς λειτουργούς του έναντι των τρομαγμένων πολιτών του. Η κ. Κινγκ έγραψε ένα διαχρονικό έργο, ένα έργο υποταγής του αδύναμου στον δυνατό, ένα

…

The cats *κριτική

              Το μιούζικαλ the cats, ένα από τα μεγαλύτερα όλων των εποχών, παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη και πρόσφατα στην Αθήνα, μία πολυτέλεια σε μια εποχή οικονομικής κρίσης, όμως αναγκαία για βελτίωση της ψυχολογικής μας διάθεσης, παρά τα ακριβά εισιτήρια. Ο Weber, θέλοντας να μελοποιήσει ποιήματα του ΕLIOT που θαύμαζε, έφτασε σε

…

«Οι ΦόνιΣΣες της Παπαδιαμάντη» *Κριτική

Μια ιδιαίτερη παράσταση παίζεται στο Θέατρο Πειραιώς 131.  «Οι ΦόνιΣΣες της Παπαδιαμάντη» σε σκηνοθεσία των Αλέξανδρου Ρήγα και Δημήτρη Αποστόλου. Η υπόθεση εκτυλίσσεται σ’ ένα ανακριτικό γραφείο στη γυναικεία πτέρυγα μιας ψυχιατρικής κλινικής.  Έξι γυναίκες κατηγορούνται για έξι φόνους και προσπαθούν με διάφορα ψέματα να πείσουν την ανακρίτρια να μην τους επιβάλει την εσχάτη των

…

Η μικρή μας πόλη *κριτική

Θεωρώ το θέατρο ως την υψηλότερη από όλες τις μορφές τέχνης, τον πιο άμεσο τρόπο με τον οποίο ένας άνθρωπος μπορεί να μοιραστεί με έναν άλλο το τι σημαίνει να είναι κανείς άνθρωπος. Και αυτή η υπεροχή του θεάτρου προκύπτει από το γεγονός πως είμαστε πάντα στο «τώρα» πάνω στη σκηνή.(Θόρντον Ουάϊλντερ) Χωρίς αυλαία, χωρίς

…

*κριτική για το «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τενεσί Ουίλιαμς

Το  «Γλυκό πουλί της νιότης», του Τένεσι Ουίλιαμς (έργο του 1959), παρακολουθήσαμε στο Βασιλικό θέατρο σε σκηνοθεσία του κ. Βασίλη Νικολαΐδη και σε συνεργασία με το ΚΘΒΕ. Ένα έργο που αναφέρεται στο πέρασμα  του χρόνου και στη φθορά  που ανιχνεύεται στο προσωπείο της ομορφιάς και της νεότητας, στις σχέσεις που τις αγγίζει η επιπολαιότητα και 

…

“Είμαι ένας άλλος” – στο Θέατρο Αθήναιον *κριτική Α

Τον Γιάννη Στάνκογλου να υποδύεται τον Αρθούρο Ρεμπώ παρακολουθήσαμε στην παράσταση “Είμαι ένας άλλος”, ένα έργο –  μονόλογο του Michael Azar, στο θέατρο Αθήναιον. Η αλήθεια είναι πως οι παραστάσεις είχε πολλές αδυναμίες και σου έδινε την εντύπωση πως λίγες πρόβες ακόμα τις χρειάζονταν. Το κείμενο του Azar (σε μετάφραση της ίδια της σκηνοθέτιδας, Αλίκης

…

Κάτω από το γαλατόδασος (κριτική)

Ο Ντύλαν Τόμας (1914-1953)  είναι από τους σημαντικότερους αγγλόφωνους ποιητές, Ουαλός ο ίδιος , με την ποίησή του να ξεχειλίζει ζωή, τον λυρισμό του να διαπνέεται από το κάθε τι, όλη του δε η ύπαρξη να είναι μέρος της ποίησής του. Το υλικό του το αντλεί κυρίως από τα όνειρα, τα μπαρ, τον άνεμο και

…

“Κάτι διαφορετικό” – στο θέατρο Αυλαία

  Η αλήθεια είναι πως είναι της μόδας ,πλέον, να υποστηρίζεις τη διαφορετικότητα και το “κάτι άλλο”, αν όχι στην πράξη, τουλάχιστον στα λόγια. Υπάρχει όμως μια παγίδα σε αυτό. Χωρίς να το καταλάβεις μπορεί από τη μια στιγμή στην άλλη να γίνεις αυτό που προσπαθούσες ν’ αποφύγεις ή ακόμη ακόμη να προβάλλεις την ετερότητά

…

Αναμονή από τον θίασο εκτός στο θέατρο Αυλαία

Σωματικό θέατρο της επινόησης κατά την σκηνοθέτιδα Δήμητρα Τσάκου, ασύλληπτη σύλληψη φιλοσοφικών και καθημερινών προβλημάτων κατά την στήλη και διακριτική ευχέρεια του θεατή για την επίλυσή τους. Η στάση που θα κρατήσει ο καθένας εξαρτιέται από την πνευματική του διαύγεια, το νευρικό του σύστημα, τις συγκυρίες, ίσως και την ηλικία του. Το σωματικό αυτό θέατρο

…

Ορυχείο Ίψεν: ένας εχθρός του λαού (η κριτική μας)

Θέατρο μέσα στο θέατρο, το Δημαρχείο ως θεατρική σκηνή δημοσίου διαλόγου,διαδραστική επιχειρηματολογία, αντίδραση και επιστροφή στη θεατρική πραγματικότητα, χειροκροτήματα, ψήφισμα, συμμετοχή… Με αφορμή το έργο «Ένας Εχθρός Του Λαού» του Νορβηγού συγγραφέα Χ.Ίψεν, οι εμπνευστές της καλλιτεχνικής ιδέας,  η  κ. Κορίνα Βασιλειάδου και ο κ. Χάρης Πεχλιβανίδης, παρουσίασαν ένα θεατρικό –πολιτικό project  επιμερίζοντάς το στη

…

Άλκηστη στο Θέατρο Τέχνης Ακτίς Αελίου (Κριτική 2η)

Σε ένα υπόγειο χώρο που σε υποβάλλει, σε ένα χώρο που προσομοιάζει με τον κάτω κόσμο, εκτυλίσσεται το σατυρικό δράμα του Ευριπίδη η Άλκηστη. Το σατυρικό δράμα είναι είδος δραματικής ποίησης αποκλειστικά ελληνικό που δημιουργήθηκε και καλλιεργήθηκε παράλληλα με τα άλλα 2 είδη του δράματος, την κωμωδία και την τραγωδία, με το όνομα του είδους

…

«’Αλκηστη» Ευριπίδη απο το «Ακτίς Αελίου» (η κριτική μας)

…Ήλιε και φως της μέρας Και ουράνιες δίνες δρομαίων νεφών…(Άλκηστη) …Πολλές οι μορφές του θεϊκού, Πολλά απρόβλεπτα τα τελειώνουν οι θεοί. Τα αναμενόμενα δεν πραγματοποιήθηκαν, Για τα απροσδόκητα βρήκε τρόπο ο θεός. Έτσι τελείωσε και αυτή η ιστορία. (Χορός) Ένας αποχαιρετισμός θανάτου, μια αναχώρηση θεού, η έκφραση του πένθους, η φιλόξενη εγκαρδιότητα, η ανταπόδοση του

…

Συμπέθεροι από τα Τίρανα (κριτική)

Δύο δίδυμα -συγγραφείς και σκηνοθέτες- έχουν αναλάβει να μας ψυχαγωγούν, να μας διασκεδάζουν, να μας απομακρύνουν από την καθημερινή ανία, την κατάθλιψη και την στενοχώρια και να μας εφοδιάζουν με ευχαρίστηση και χαρά. Οι Ρέππας-Παπαθανασίου και οι Ρήγας-Αποστόλου επιφορτίστηκαν με την ευθύνη της αναπτέρωσης του ηθικού, της ηρεμίας της ψυχής και ενός κάποιου τύπου ευδαιμονίας,

…