θέατρο κριτική

Πέερ Γκυντ: ” η λογική βγήκε εκτός εαυτού”

Το αριστουργηματικό έπος του Ερρίκου Ίψεν ανεβάζει για πρώτη φορά το ΚΘΒΕ στη σκηνή της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Πρόκειται για ένα παραμύθι, ή μάλλον για πολλά παραμύθια μέσα σ’ ένα παραμύθι που κυριαρχείται μεν από την νοοτροπία και τις εικόνες του βορρά (εύκολα αναγνωρίσιμες) αλλά δεν είναι και ξένες ως προς την ελληνική πραγματικότητα, κυρίως

…

Μερικοί το προτιμούν καυτό (κριτική θεάτρου)

Μια από τις καλύτερες κωμωδίες ever. H ταινία του Billy Wilder και ένα υπέροχο τρίο πρωταγωνιστών: Τόνυ Κέρτις, Τζακ Λέμον και βέβαια Μέριλιν Μονρόε.  Από το 1959 που πρωτοπαρουσιάστηκε έως τώρα θεωρείται και ψηφίζεται ανάμεσα στις καλύτερες κωμωδίες.  Αυτό το τόλμημα, γιατί περί τολμήματος πρόκειται, η Ελληνική Θεαμάτων με σκηνοθέτη τον Σταμάτη Φασουλή, Μερικοί το προτιμούν

…

Mε μουσικές εξαίσιες με φωνές..Θεσσαλονίκη είσαι μια στον κόσμο δεν είναι άλλη (κριτική θεάτρου)

Πολυαναεμενόμενη η παράσταση του Κρατικού Θεάτρου «Με μουσικές εξαίσιες… με φωνές». Την όρεξη μας άνοιξε η παρουσίασή της ως happening σε δρόμους και γειτονιές της Θεσσαλονίκης. Έξω από το Κρατικό, στην πλατεία Αριστοτέλους, στο Λιμάνι, στην Καλαμαριά, στον Εύοσμο, στο άνοιγμα της νέας παραλίας. Η ιστορία της Θεσσαλονίκης μέσα από τη μουσική. Από το 1912

…

“Άγριος Σπόρος” – θέατρο Αριστοτέλειον (η 3η κριτική μας)

Μετά τα “Αξύριστα πηγούνια”, το πρώτο θεατρικό έργο του Γιάννη Τσίρου, ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στο θέατρο Αριστοτέλειον, το δεύτερο έργο του ο “Άγριος Σπόρος” σε σκηνοθεσία του Τσέζαρις Γκραουζίνις και με πρωταγωνιστές τους Ιεροκλή Μιχαηλίδη,  Κίμωνα Κουρή και την Μυρσίνη Χρυσοχοϊδου. Πρόκειται για ένα έργο πολύ δυνατό, με εξαιρετικές ατάκες – αν και

…

Άγριος Σπόρος ή ο νεοέλληνας, οι ξένοι, τα γουρούνια και η καντίνα (η 2η κριτική μας)

Ο νεοέλληνας στο μεγαλείο του. Κλασικές σκηνές, κλασικές ατάκες, κλασική ελληνική κουλτούρα. Εδώ μάλιστα η ελληνική κουλτούρα σε αντιπαράθεση με την κουλτούρα των ξένων. Δύο διαφορετικές κουλτούρες, «εμείς» και οι «άλλοι», οι «διαφορετικοί». Ένα «εμείς» που σε κάνει άλλοτε να το συμπαθείς και άλλοτε να το αντιπαθείς βαθιά. Τόσο αγώνα κάναμε άλλωστε να γίνουμε Ευρωπαίοι

…

Κάτω Κόσμος (2η κριτική)…συγκινητική παράσταση βιωματικής προσέγγισης

Γιατί ‘ναι μαύρα τα βουνά και στέκουν  βουρκωμένα; Μην άνεμος τα πολεμά μήνα βροχή τα δέρνει; …Μόνε διαβαίνει ο χάροντας με τους αποθαμένους…    Για πάρτε με λεβέντες μου για τον απάνω  κόσμο Δεν ημπορούμε λυγερή δεν ημπορούμε  κόρη Βροντοχτυπούν τα ρούχα σου κι αστράφτει η ομορφιά σου…    …Κι αν είσαι ο πικροχάροντας άλλα

…

Άγριος σπόρος, με τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη (Θέατρο Αριστοτέλειον) 1η κριτική

Ο έλληνας. Με την περηφάνια του, το κέφι του, την ανεμελιά του, την ξεροκεφαλιά του, το δεν βαριέσαι, την αγωνία του για το μέλλον, την ανεξαρτησία του, την καλοσύνη του, την προσαρμοστικότητά του. Είναι αδύνατον να βάλεις όλα τα χαρακτηριστικά ενός έλληνα σε μια σελίδα. Τρεις άνθρωποι όμως μέσα σε δύο ώρες, με το πολύ

…

Κάτω Κόσμος από το θέατρο του Άλλοτε (η κριτική μας)

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολουθήσαμε μια από τις ομολογουμένως πρωτότυπες θεατρικές προτάσεις του φετινού χειμώνα στη Θεσσαλονίκη, την παράσταση Κάτω Κόσμος από το Θέατρο του Άλλοτε. Μας είχε εκπλήξει ήδη με την πρωτοτυπία της η εν λόγω ομάδα, όταν ανέπτυσσε τις φορμαλιστικές της αναζητήσεις στην παράσταση Φόβος, μια έντεχνη διασκευή κειμένων του Ε. Α. Πόε, τοποθετημένη

…

Βασιλική – κριτική θεάτρου

Οι ποιοτικές παραστάσεις στο θέατρο Αυλαία αποτελούν πλέον σημαντικό γεγονός  στην πόλη μας και σημείο αναφοράς των Θεσσαλονικέων που αγαπούν το καλό θέατρο- το έχουν στερηθεί για πολλά χρόνια- και επενδύουν σ αυτό. Η Βασιλική της Βάσως Νικολοπούλου , μια δραματική σύγχρονη νουβέλα , μεταφερμένη στο θέατρο από την σκηνοθέτιδα Λίνα Ζαρκαδούλα, καθ ολοκληρία τραγική

…

Πέερ Γκυντ (κριτική)

Χρειάζεται μεγάλη τόλμη και αποφασιστικότητα για να ανεβάσει μια θεατρική σκηνή ένα πολύωρο – η παράσταση κρατά 5.30  ώρες και με τις περικοπές έγινε 3 ώρες- και πολυπληθές έργο. Φυσικά ένα κρατικό θέατρο έχει την οικονομική ευχέρεια και το πλήθος των ηθοποιών για να ανεβάσει μια επιβλητική παράσταση, ένα αναγνωρισμένο έργο του μεγάλου Νορβηγού δραματουργού

…

Η πτωτική άνοδος του Αρτούρο Ούι (αντί κριτικής)

Η   στήλη βρίσκεται στην δυσάρεστη θέση να δηλώσει την δυσαρέσκειά της για την ποιότητα της παράστασης του ΜΠΡΕΧΤ στο ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ . Σπάνια ο υπογράφων αποχώρησε από το μέσον της παράστασης στα πλέον των 50 χρόνων θεατρικά έργα που έχει παρακολουθήσει. Όμως όλοι οι συντελεστές της παράστασης, με το μερίδιο που αντιστοιχεί στον καθένα, συνέβαλαν

…

Καντάν (4η κριτική)

Συνεχίζοντας  τις  εξαιρετικές  παραστάσεις του το θέατρο ΑΥΛΑΙΑ  είχε την τόλμη να παρουσιάσει το πρωτοποριακό αριστούργημα του ΓΙΟΥΚΙΟ ΜΙΣΙΜΑ , ΚΑΝΤΑΝ, μια παράσταση σωματικού θεάτρου , με στοιχεία του παραδοσιακού ιαπωνικού θεάτρου ΝΟΗ και του σύγχρονου ιαπωνικού χορού Βutoh. O πιο  φημισμένος Ιάπωνας συγγραφέας βασίζεται σε μια αρχαία Ιαπωνική θέση, ότι δηλαδή η ομορφιά είναι

…

Καντάν, στο θέατρο Αυλαία (3η κριτική)

Μια παράσταση σωματικού θεάτρου βασισμένη στο κείμενο του Yukio Mishima “Καντάν” , το οποίο ήταν το πρώτο του θεατρικό έργο, γραμμένο το 1950, αποφάσισε να ανεβάσει η πειραματική θεατρική ομάδα Α4Μ στο θέατρο Αυλαία για 6 μόνο παραστάσεις. Το δελτίο τύπου αναφέρει πως “στοιχεία του παραδοσιακού ιαπωνικού θεάτρου Noh και του σύγχρονου ιαπωνικού χορού Butoh

…

Καντάν…. Θέατρο Αυλαία (2η κριτική)

  Ένα μαγικό μαξιλάρι από το Καντάν, διαποτισμένο με τα πνεύματα της περιοχής. Ένας κήπος όπου δεν φυτρώνει τίποτα, όπου όλα είναι μαραμένα από τότε που έφυγε ο άντρας της Κίκου. Από τότε που κοιμήθηκε στο μαγικό μαξιλάρι και έφυγε. Βασισμένο στο θεατρικό έργο του Γιούκιο Μισίμα, το οποίο είναι γραμμένο για το παραδοσιακό ιαπωνικό

…

…ένα ποίημα (1η κριτική) «Καντάν» στο Θέατρο Αυλαία

Συμβολοποιημένο, αρχετυπικό θέατρο που πραγματεύεται, με ποιητικό, εικαστικό, μουσικό τρόπο, ερωτήματα ύπαρξης. Για τη ζωή και το θάνατο, την επιθυμία και τον έρωτα, την κατάκτηση του πλούτου και την απώλεια, την εξουσία και την πολιτική, το όνειρο και την αφύπνιση. Η σκηνοθέτις-ερευνήτρια θεάτρου κ. Αθηνά Δράγκου και ο μουσικός- ηθοποιός κ. Δημήτρης Παπαδόπουλος, ίδρυσαν  το

…

Χένρικ Ίψεν «Πέερ Γκυντ» – κριτική

Πέερ Γκυντ έργο σε πέντε πράξεις, λαϊκός μύθος σε εξέλιξη, όνειρο στο φαντασιακό τοπίο, μύηση , υπέρβαση κωδίκων, ταξίδι, περιπέτεια, ωρίμανση… Σαν πρόθεση… Έργο που ο Ίψεν ξεκίνησε να γράφει στην Ιταλία το 1867, γραμμένο σαν ανάγνωσμα, βασισμένο στις «Νορβηγικές Λαϊκές Ιστορίες» του Άσμπγερνσεν, θρύλος ενός υπαρκτού προσώπου, βιωματικές εμπειρίες του συγγραφέα στην εξέλιξη του

…

To Θέατρο στην Κωνσταντινούπολη το Φθινόπωρο

   Το θέατρο στην Πόλη δεν είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένο και ευνοημένο, ειδικά τους μήνες του καλοκαιριού και τους πρώτους του φθινοπώρου. Αυτό οφείλεται στην λανθασμένη πολιτιστική πολιτική της κυβέρνησης, που θεωρεί πως 20.000.000 (είκοσι εκατομμύρια, ναι !) άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη αυτής της μορφής της διασκέδασης για το διάστημα από Ιούνιο μέχρι Οκτώβριο. Ο υπογράφων

…

Ο Συμβολαιογράφος – κριτική

Ένα  θαυμάσιο μυθιστόρημα του εκ Χρυσουπόλεως Καβάλας φιλολόγου Νίκου Βασιλειάδη μεταφέρθηκε στην θεατρική σκηνή του Βεργίνα του Regency  Casino  από τον Γιώργο Καραμίχο , με μοναδική πρωταγωνίστρια την Υρώ Μανέ, που σε πρώτο πρόσωπο, σε ένα διακεκριμένο μονόλογο, εντυπωσίασε και καθήλωσε τους παρισταμένους. Με κεντρικό σημείο αναφοράς την ‘μανιβέλα’ του Αργύρη, ενός υποδηματοποιού σε μία

…

Σουλεϊμάρκ ο Μεγαλοπρεπής με τον Μάρκο Σεφερλή στο Ράδιο Σίτυ – κριτική θεάτρου

Στο επιβλητικό Ράδιο Σίτυ της Θεσσαλονίκης κατέφθασε ο θίασος του ταλαντούχου Μάρκου Σεφερλή για μια σειρά παραστάσεων της μουσικής κωμωδίας ΣΟΥΛΕΪΜΑΡΚ Ο ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ, μετά από ένα άκρως πετυχημένο καλοκαίρι στο Δελφινάριο του Πειραιά και στην Κύπρο (παραγωγή της The art of comedy). Πρόκειται για μια τετράωρη (!!!…) διασκεδαστική μουσική κωμωδία, βασισμένη σε κείμενα (συμπράττει ο

…

Η κωμωδία του τυχαίου θανάτου ενός Αναρχικού – κριτική

Ένα έργο 43 ετών επίκαιρο όσο ποτέ από τον εκπληκτικό Θεατράνθρωπο ΝΤΑΡΙΟ ΦΟ   ενθουσίασε όσους το παρακολουθήσαμε στο θέατρο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ και μας άφησε με ένα πικρό χαμόγελο γιατί η εξουσία κάνει την δουλειά της , ανεξάρτητα από τις καυστικές ειρωνείες που δέχεται, τους εξευτελισμούς και την κριτική. Ο ΝΤΑΡΙΟ ΦΟ περιπαίζει  την δικαιοσύνη καθώς και την

…

Σουλεϊμάρκ ο Μεγαλοπρεπής (κριτική από τη πρεμιέρα στο Ράδιο Σίτυ)

Ο Μάρκος Σεφερλής επέστρεψε στην Θεσσαλονίκη μετά από 11 χρόνια απουσίας (με εξαίρεση ελάχιστες εμφανίσεις του σε νυχτερινά μαγαζιά με stand up comedy) με την παράσταση «Σουλεϊμάρκ ο Μεγαλοπρεπής» και το κοινό της Θεσσαλονίκης ήταν εκεί για να τον καλωσορίσει. Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε χωρίς λαμπερές παρουσίες και μεγάλα ονόματα. Εξάλλου κανένας κοσμικός της Θεσσαλονίκης δεν

…

Θα σε πάρω να φύγουμε – στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης – κριτική

Κριτική από τον Βαγγέλη Ραφτόπουλο Και μόνο που οι συντελεστές της παραπάνω επιθεώρησης προσπάθησαν να αναστήσουν ένα νεκρό είδος- στο οποίο ασελγεί μονίμως ο κ. Σεφερλής- είναι άξιοι συγχαρητηρίων. Έχει αρκετές δεκαετίες που στις μεσογειακές χώρες που ήκμασε η επιθεώρηση, έχει εγκαταλειφθεί σχεδόν τελείως, όπως άλλωστε και στην Ελλάδα. Είναι σχεδόν αδύνατο να μιμηθεί κανείς

…

Γκόλφω του Σπύρου Περεσιάδη (Κριτική)

Το Εθνικό θέατρο μας πρόσφερε μια πολύ αξιόλογη παράσταση,ένα δραματικό ειδύλλιο του 1893, γραμμένο από τον τυφλό θεατρικό συγγραφέα Σπυρίδωνα Περεσιάδη, που ίσως στην πάθησή του οφειλόταν η επιλογή δραματικού αντί κωμικού ειδυλλίου. Το έργο διαδραματίζεται στην κορυφή του Χελμού, τα Αροάνια Όρη των Αρχαίων Ελλήνων, όπου κυλούν τα ύδατα της Στυγός και γεννήθηκαν θρύλοι,παραδόσεις

…

Ολεάννα του Ντέηβιντ Μάμετ (κριτική)

Δεν ζητώ εκδίκηση, κατανόηση θέλω, φωνάζει η φοιτήτρια του έργου  στην ανταγωνιστική της σχέση  με τον καθηγητή της σε μία εξαιρετική παράσταση στο θέατρο Αυλαία , που μας έχει εντυπωσιάσει τα τελευταία χρόνια με τις θαυμάσιες επιλογές του. Δύο υπέροχοι ηθοποιοί-Δημήτρης Καταληφός και Λουκία Μιχαλοπούλου- σε μία άκρως ελκυστική και συγχρόνως ωμή παράσταση του κορυφαίου θεατρικού

…

Alarme – o σκηνοθέτης αναζητά τη βαθύτερη ουσία του θεάτρου – κριτική

Ένα κοράκι κρώζει λίγο πριν σβήσουν τα φώτα στο θέατρο και ο συμβολισμός του μύθου αγγίξει τους μύχιους φόβους της μάζας που συνωστίζεται να δει το Βασιλικό αίμα να χύνεται  στους στίχους των  ποιητών ως παιχνίδι της μοίρας, στη θεατρική   αναπαράσταση ως εξιλέωση σκοτεινών παθών που χλευάζει και τρέφεται από αυτά ο όχλος. Δύο βασίλισσες

…

…κι αν με φιλήσεις, κι αν μ αγαπάς, τη ζωή δεν την νοιάζει για μας – Cabaret (κριτική)

Την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου δόθηκε η θεατρική πρεμιέρα του θρυλικού καμπαρέ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με πλήθος celebrities απλού κόσμου να κατακλύζει την αίθουσα. Ένα όνειρο ζωής για τον Κώστα Ρήγο έγινε πραγματικότητα πλημμυρίζοντας χαρά και ευτυχία τον δημιουργό του. Η Ελλάδα μικρή εμπειρία έχει σε αυτό το είδος που θριαμβεύει στην Αμερική και την

…

Αφήγηση Παραμυθιών στο Kontakt Art Club (κριτική)

Η αφήγηση παραμυθιών έχει  πολλές «όψεις»: από την περίπτωση ζωντανής επαφής με παιδιά μέχρι και ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές μεταδόσεις χωρίς κοινό στο στούντιο. Ανάμεσα σε αυτά τα άκρα υπάρχουν αρκετές άλλες περιπτώσεις, διαφόρων διαβαθμίσεων και συσχετισμών όσον αφορά ηλικίες, αριθμό συμμετεχόντων, χρήση μέσου, χώρο, περιεχόμενο παραμυθιού κ.ά. Η πόλη μας, βέβαια,  σπάνια έχει την τύχη

…

Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου (κριτική)

Είναι ίσως μια από τις σπάνιες φορές που ο υπογράφων, στα περίπου 30 χρόνια που γράφει, δεν θα κάνει κριτική για μια παράσταση, αλλά, κατά ένα μεγάλο ποσοστό του παρακάτω κειμένου, για τους θεατές που την παρακολούθησαν! Συγκεκριμένα, αυτό που συμβαίνει με τις αντιδράσεις των θεατών στη διάρκεια των παραστάσεων «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου» με τη Νένα

…

«Πειρασμός» του Γρ. Ξενόπουλου (κριτική)

Η ιδιομορφία της παράστασης που παρακολουθήσαμε στο φουαγιέ του Βασιλικού Θεάτρου έγκειται όχι μόνο στην επιλογή του χώρου, αλλά και στο ιδιότυπο τρόπο απόδοσης των ρόλων από τους ηθοποιούς. Θαρρεί κανείς πως το ένα (χώρος) επηρεάζει διαδοχικά και εναλλάξ το άλλο (τρόπος υπόδυσης) καταλήγοντας σε μια παράσταση εξόχως ενδιαφέρουσα, όχι μόνο για τα θετικά σημεία,

…

Εθνικό θέατρο: Τραχίνιες, Θέατρο Δάσους, κριτική

Έρωτι μεν γουν όστις αντανίσταται Πύκτης όπως ες χείρας ου καλώς φρονεί. Ούτος γαρ άρχει και θεών όπως θέλει, Καμού γε. (Δηιάνειρα) Άλλη μία τραγωδία του Σοφοκλή  που παρουσιάζει μια εξιδανικευμένη γυναικεία μορφή που άθελά της προκαλεί το κακό και οδηγείται και η ίδια στο θάνατο. Η Δηιάνειρα,κόρη του βασιλιά της Καλυδώνας Οινέα και της

…