θέατρο κριτική

Οι ήρωες *κριτική Β. Ραφτόπουλος

Μία καταπληκτική παράσταση-καμπαρέ παρακολουθήσαμε στο πρωτοποριακό χώρο και θέατρο black box της Θεσσαλονίκης, μια παράσταση πληθωρική που καθήλωσε, διασκέδασε τους θεατές που έσπευσαν να απολαύσουν ένα κράμα επιθεωρησιακού θεάτρου και stand comedy με ηθοποιούς και τραγουδιστές που ξεδίπλωσαν το πλούσιο ταλέντο τους, πρωτοτύπησαν, συγκίνησαν, χάρισαν αυθεντικό γέλιο, τόλμησαν. Η παράσταση έρχεται, στη πιο κατάλληλη εποχή,

…

Αχ – η κερένια κούκλα του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου *κριτική Β. Ραφτόπουλος

Ένα από τα πιο συγκλονιστικά μυθιστορήματα των αρχών του προηγούμενου αιώνα-1911-, του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου μεταφέρθηκε στη θεατρική σκηνη από την θεατρική ομάδα Bijoux de Kant, σε θεατρική διασκευή της ποιήτριας Γλυκερίας Μπασδέκη και σκηνοθεσία του Γιάννη Σκουρλέτη, μια διασκευή που σέβεται τα ήθη και έθιμα της εποχής, το πρωτότυπο κείμενο , τα λυρικά στοιχεία του

…

Peer Gynt – No man’s land,  – Πέερ Γκυντ *κριτική Άγγελα Μάντζιου

Πολυπρόσωπο έπος στη  συμπυκνωμένη ενέργεια τριών προσώπων Έρχεται ο Πέερ Γκυντ. Ποιος τον κάλεσε;  Άμα σας μιλεί μην τον ακούτε.-πράξη 1η,  σκηνή 2η . Πέερ Γκυντ, κείμενο ζωηρών, ποιητικών  εικόνων, θρύλων και  μύθων, ένα παραμύθι  μιας ευρύτατης θεματολογίας που αγκαλιάζει , στο παράδειγμα ενός παράδοξου προσώπου,  τις ουσιαστικές  πτυχές της ζωής στην περιπλάνηση, στην αναζήτηση,

…

  Η  πείνα του Κνουτ  Χάμσουν *κριτική Β. Ραφτόπουλος

Ο Νομπελίστας Νορβηγός συγγραφέας Κνουτ Χάμσουν συνέγραψε το 1890 το διαχρονικό ψυχολογικό δράμα ‘ η πείνα΄, μια αυτοβιογραφία γεμάτη από συγκρούσεις, εσωτερική πάλη, δοκιμασία, αγώνα για επιβίωση, σε μια περίοδο, όπου ο λιμός κυριαρχεί στη Κοπεγχάγη-τόπο διαμονής του συγγραφέα- και θερίζει χιλιάδες ανθρώπους. Μέσα σ΄αυτή τη κοινωνική κατάσταση, ο δημοσιογράφος-συγγραφέας , ήρωας του έργου, προσπαθεί

…

Κνουτ Χάμσουν – Η πείνα *κριτική Άγγελα Μάντζιου

Η Πείνα,   στον  υποδειγματικό νοηματικό άξονα της  αλληλεγγύης  δια  μέσου της θεατρικής έκφρασης. Επιλογή ενός λογοτεχνικού  κειμένου, με μιαν αύρα θεματικής διαχρονικότητας,  στην υπόδειξη  του  κοινωνικού προβλήματος της πείνας  και των παραμέτρων του που ακουμπά και στη σύγχρονη εποχή. Το ζωηρό κείμενο (1890) με την έκδηλη θεατρικότητα μιας ψυχογραφικής έκφρασης, με τη μορφή ενός εσωτερικού

…

Βασιλιάς Ληρ με τον Γ. Κιμούλη * κριτική Β. Ραφτόπουλος

Ο πολύπειρος, ευφυέστατος και γνώστης των θεατρικών δρώμενων Γιώργος Κιμούλης είχε την ατυχή έμπνευση να αναθέσει τη σκηνοθεσία του έργου στον Σλοβένο σκηνοθέτη Τομάς Παντούρ, τη δραματουργική επεξεργασία στη σύζυγό του Λίβιγια Παντούρ και τη σκηνογραφία στον Σβεν Γιόνκε που πρόσφεραν ένα μεταμοντέρνο απογοητευτικό θέαμα, με πολύ αίμα, κουβάδες  με νερό, σεντόνια, παιδάκια και άλλα

…

Άντον Τσέχωφ- Θείος Βάνιας *η κριτική μας, Σωτηρία Ζάνταλη

Πολλές φορές, σε συνεντεύξεις, όταν ένας θίασος ανεβάζει κάποιο έργο περασμένου αιώνα δέχεται την ερώτηση «Γιατί διαλέξατε αυτό το έργο;». Τις περισσότερες φορές η απάντηση είναι « Επειδή θεωρούμε ότι το έργο αυτό είναι διαχρονικό». Αυτό βέβαια συνήθως παραμένει ένας βολικός αφορισμός αφού το παραστατικό αποτέλεσμα δεν έχει καμιά σύνδεση με το παρών και δεν

…

Άντον Τσέχωφ- Θείος Βάνιας *η κριτική μας, Άγγελα Μάντζιου

Το έργο του Ρώσου συγγραφέα Άντον Τσέχωφ- «Θείος Βάνιας», παρακολουθήσαμε στο θέατρο Αριστοτέλειον. Έργο υπαρξιακού- μεταφυσικού χαρακτήρα, μελαγχολικών ακυρώσεων, αποδοχής και αγώνα ζωής που συνεχίζεται στην υπόδειξη της εργασίας και του ονείρου, ως την επιθυμία ανάπαυσης. Τα πρόσωπα του έργου όπως τα φωτίζει η αντηχητική εκδοχή του θεάτρου, έρχονται από μακρινούς καιρούς, να μας υπενθυμίσουν

…

Fake Time, μια ανυπέρβλητη, ιστορική πλέον, περφόρμανς *κριτική

Ο υπογράφων επιθυμεί να δηλώσει αρχικά-σύμφωνα και με πάρα πολλά λεγόμενα πολλών θεατών και δημοσιογράφων- πως το FakeTime είναι μια παράσταση-σταθμός για τη Θεσσαλονίκη και την χώρα ολόκληρη, τολμούμε δε να πούμε πως ίσως πουθενά σε ολόκληρο τον κόσμο δεν θα βρεθεί κάτι αντίστοιχο και τόσο υψηλής ποιότητας-πρωτοτυπίας. Ψάξαμε στο ΄Ιντερνετ να βρούμε σε Αμερική

…

Το αχ-(Ξαναδιαβάζοντας την Κερένια Κούκλα του Κων/νου Χρηστομάνου)- στοBlackBox *κριτική

Το αχ-(Ξαναδιαβάζοντας την Κερένια Κούκλα του Κων/νου Χρηστομάνου)- στοBlackBox   Το αχ,- Ξαναδιαβάζοντας την Κερένια Κούκλα- ένας  στοχασμός  καλλιτεχνικής αποτύπωσης στη μυσταγωγία του θεάτρου. Το αχ, του έρωτα στον αέναο  κύκλο της ζωής και του θανάτου.Ανάγνωση με νέους κώδικες μιας παλιάς, δραματικής ιστορίας. Από τη λογοτεχνία στο θέατρο, από τα τρία πρόσωπα της ιστορίας, στον 

…

Σταματία, το γένος Αργυροπούλου *η (1η) κριτική μας από την Άντζελα Μάντζιου

Ατομική ιστορία και Ιστορία μιας χώρας, καίριες υποσημειώσεις των πολυσύνθετων αλλαγών όταν ο ατομικός κύκλος δεινών ανοίγει σε δίνες ευρύτερων ιδεολογικών, ταξικών και κοινωνικών κύκλων,καθώς πέτρα που πέφτει στην ακύμαντη  επιφάνεια του νερού, στη ροή του χρόνου και  των πολιτικών γεγονότων. Από το επί μέρους παράδειγμα,από το πρόσωπο και τις οικογενειακές ιστορίες, στον εθνικό ιδεολογικό

…

Αβελάρδος και της Ελουίζα * η (3η) κριτική μας από τον Βαγγέλη Ραφτοπουλο

Ένα ύμνο στον έρωτα παρακολουθήσαμε στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ από το  την εταιρεία θεάτρου sforaris, με αναφορά στον θυελλώδη έρωτα του Αβελάρδου και της Ελουίζας, ενός ζευγαριού-συμβόλου για την μοναδική, αταίριαστη, αλλά πραγματική αγάπη τους, που συγλονίζει ακόμη και σήμερα για την αφοσίωση, την ανιδιοτέλεια, την αφοσίωση του ενός για τον άλλο. Ο Αβελάρδος, ένας σαραντάχρονος

…

« Ο Σωσίας» * η 3η κριτική μας απο τη Σωτηρία Ζάνταλη

Υπάρχουν στο θέατρο παραστάσεις καλές, πολύ καλές, μέτριες ή κακές. Κάποιες άλλες τις θεωρείς εξαιρετικές και νιώθεις τυχερός που τις είδες. Υπάρχουν όμως και κάποιες ελάχιστες φορές που βρίσκεσαι μπροστά σ’ ένα έργο τέχνης! Και τότε νιώθεις μια βαθιά συγκίνηση. «Ο Σωσίας» είναι μια απ’ αυτές, τις ελάχιστες, παραστάσεις. Παρακολουθούμε επί σκηνής κάποιες σκηνές από

…

Ο Σωσίας * 2η κριτική απο τον Βαγγέλη Ραφτόπουλο

Ένα έργο σε σκηνή που θύμιζε γιαπωνέζικο θέατρο, με άκρατη σιωπή και ατέλειωτη κίνηση ανθρώπων και καρεκλών , ένα έργο καθαρά εικαστικό, ίσως φροντιστηριακό για νέους ηθοποιούς,βγαλμένο από πίνακα του ΡΕΜΠΡΑΝΤ, όπου κυριαρχεί το ημίφως, ένα έργο ταυτισμένο με τις άριστες φωτογραφίες του ΝΙΟΥΤΟΝ, παρακολουθήσαμε στο θεατρικό χώρο ΑΥΛΑΙΑ, ένα έργο τολμηρό στη διασκευή ,

…

Ο «Γλάρος » από το ΚΘΒΕ *κριτική

Ο «Γλάρος » του Άντον Τσέχωφ από το ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία Γιάννη Βούρου στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. «Μια κωμωδία με τρεις γυναικείους ρόλους, έξι αντρικούς, τέσσερις πράξεις, ένα τοπίο, πολλές λογοτεχνικές συζητήσεις, λίγη δράση και πέντε καντάρια έρωτα» όπως γράφει ο Τσέχωφ. Τα έργο εκτυλίσσεται στη ρώσικη ύπαιθρο του 19ου Αιώνα, στο κτήμα

…

«Αβελάρδος και Ελοΐζα» * η (2η) κριτική μας – Άγγελα Μάντζιου

Μια ιστορία αγάπης  στο βάθος των σκοτεινών  αιώνων ειπωμένη ως θεατρικός  λόγος   στη συμβολική αναπαράσταση,  με μιαν αποστασιοποίηση και έναν μετατοπισμό συγκινησιακής έκφρασης και  παράλληλα ως αφηγηματικός λόγος με μιαν αύρα φιλοσοφικής ποιητικότητας, διδαχής  προτροπή στην ολοκλήρωσή της. Ιστορία ενός έρωτα, κείμενο, σκηνοθεσία -κ. Γ. Καλαβριανός , σε ένα σκηνικό περιβάλλον που θύμιζε εσωτερικό θρησκευτικού

…

«Αβελάρδος και Ελοΐζα» * η (1η) κριτική μας – Σωτηρία Ζάνταλη

Κάθε φορά που βρισκόμαστε μπροστά σε γοητευτικά κείμενα που είναι γραμμένα από νέους κι ικανούς Έλληνες καλλιτέχνες η ευχαρίστηση είναι πραγματικά μεγάλη. Αυτή ακριβώς την ευχαρίστηση νιώσαμε βλέποντας να παρασταίνεται επί σκηνής το έργο του Γιάννη Καλαβριανού  «Αβελάρδος και Ελοϊζα». Πρόκειται για ένα κείμενο-ύμνο στον Έρωτα και την Αγάπη. Ένα όμορφο, ποιητικό κείμενο που σε

…

Ο Σωσίας Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι- *η (1η) κριτική μας – Άγγελα Μάντζιου

  Εμμονικό, ελλειπτικό, σε εικαστικό σχήμα επαναληπτικότητας συσσωρευμένης  εσωτερικής έντασης. Αναζήτηση κανονικότητας και ισορροπίας στο σταθερό μοτίβο της κατακερματισμένης  καθημερινότητας, ενός προσώπου που χάνεται στις εσωτερικές  του φωνές όπως διαχέονται από το σώμα στον χώρο που το περιβάλλει ως κέλυφος και τείχος. Κείμενο άδηλης θεατρικότητας, ψυχογραφικής έκφρασης και αποτύπωσης του καταναγκαστικού εαυτού που ελλοχεύει στην

…

Βγερού Γλυκά Φανού *κριτική

Η ”Βγερού Γλυκά Φανού” είναι η πρώτη παραγωγή της ομάδας “θέατρο του Θερμαικού”, μια νέα ομάδα που πρόθεση της είναι ”μέσα από ένα ήθος συνεργατικής δουλειάς ν’ αναπτύξει παραγωγές που θ’ αναδεικνύουν σημαντικές στιγμές της ιστορίας και της παράδοσής προκειμένου να τις υποβάλλουν σ’ ένα διάλογο με το σήμερα”. Δύσκολο εγχείρημα, το οποίο όμως όσον

…

Η Βασίλισσα της ομορφιάς *κριτική

Ένα εξαιρετικό έργο του Martin Mc Donagh -O Πουπουλένιος, ο Κουλοχέρης του Σποκέιν-το πρώτο του πολύ ταλαντούχου Ιρλανδού συγγραφέα (γενν 1970), παρουσιάσθηκε από τη Πειραματική  Σκηνή της Τέχνης στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς, σε μετάφραση του ΕρρίκουΜπελιέ και σκηνοθεσία της Χριστίνας Χατζηβασιλείου. Το έργο δίνει μεγάλη προσοχή στο μοιραίο, το πεπρωμένο, σε ό,τι η ίδια η

…

Επάγγελμα πόρνη * κριτική

Το αριστούργημα της Λιλής Ζωγράφου, μιας γυναίκας-συμβόλου της Ελλάδας του πόνου και της θλίψης, της αντίστασης και του θάρρους, της διεκδίκησης και του αγώνα, παρουσιάσθηκε στο θέατρο Εγνατία σε σκηνοθεσία του Ένκε Φεζολλάρι, με εξαιρετική επιτυχία, παρά τα χρόνια που το βαραίνουν, σε πολύ καλή ερμηνεία της Αλεξάνδρας Παλαιολόγου, σε μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη. Ένα έργο αυτοβιογραφικό, αφηγηματικό, ένα

…

Βγερού γλυκά φανού *κριτική

Ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο του Γιώργου Χατζόπουλου με τόπο αναφοράς τη Χίο μεταφερμένο στη σκηνή από τη Κορίνα Βασιλειάδου, που είχε και τη σκηνοθεσία, παρακολουθήσαμε στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ, σε μια παράσταση πολύ αξιόλογη, όπου δύο γυναίκες σε διαφορετικές εποχές εκμυστηρεύονται τα προβλήματά τους, τα παθήματά τους, τις βιωματικές εμπειρίες τους, σε ένα αφηγηματικό ρεσιτάλ, που ο θεατής παρακολουθεί εντυπωσιασμένος

…

Βόυτσεκ του Γκεόργκ Μπύχνερ στο Black Box *κριτική

Το εξαιρετικό έργο του Μπύχνερ ΒΟΥΤΣΕΚ, ένα έργο από τα καλλίτερα της παγκόσμιας δραματουργίας παρουσιάσθηκε, με μεγάλη επιτυχία, στο ΒLACK BOX, σε μια παράσταση καθηλωτική, εντυπωσιακή, δηλωτική της διαφορετικότητας προσωπικοτήτων, όπουο δυνατός κυριαρχεί, ο αδύναμος υποτάσσεται, χρησιμοποιείται, γίνεται πειραματόζωο και τελικά ξεσπά σε πιο αδύναμο και τον εξοντώνει. Ο υπογράφων  – που σημειωτέον παρακολουθεί για

…

“Λίκνο” του Τριαντάφυλλου Σιδερίδη *κριτική

“Λίκνο” είναι η παιδική  κούνια, αλλά και μεταφορικά, ο τόπος γέννησης ενός επιτεύγματος ή ενός νεωτερισμού.  “Λίκνο” είναι κι η ονομασία της παράστασης/περφόρμανς που παρουσίασαν στις 3 και 4 Απριλίου η θεατρική ομάδα Theatre Reactor στον χώρο του Blackbox. Πώς άραγε να προέκυψε ο τίτλος αυτός; ΄Ισως από την φράση: “Κόψε τα βυζιά σου και

…

Βόυτσεκ στο BlackBox * η κριτική μας

«…Σιωπή απόλυτη σιωπή λες και νέκρωσε ο κόσμος…» «…Η γη καίει σαν την κόλαση και ‘γω παγώνω…» Ένας στρατιώτης,  ο Βόυτσεκ, ένας αξιωματικός-τυμπανιστής, ένας γιατρός και μία γυναίκα,  η  Μαρία, είναι τα πρόσωπα του έργου όπως προκύπτουν από το κείμενο του Γκέοργκ  Μπύχνερ. Έργο σκέψεων με μια ποιητική-φιλοσοφική χροιά, πάνω στις σχέσεις εξουσίας στην πολιτική

…

Η περιέργεια σκότωσε τον Ευριπίδη*κριτική

Τι μπορεί να συνδέει τον Ευριπίδη, τον αρχαίο τραγικό ποιητή, με τον Μάρλο Μπράντο, την Κάρυ Μπράτσο και το θέατρο σκιών; Εκ πρώτης, μάλλον τίποτα. Αλλά η θεατρική ομάδα Εντος, Εκτός και επί τα αυτά είχε διαφορετική άποψη και είπε να τολμήσει να τα συνδέσει. Πήρε λοιπόν ένα μπουζούκι, μία κιθάρα, αποσπάσματα από έργα του

…

“Ρωμαίος και Ιουλιέτα για δύο” στο BlackBox *κριτική

Μεγάλη εμπορική αλλά και καλλιτεχνική επιτυχία της χρονιάς φαίνεται να είναι η παράσταση “Ρωμαίος και Ιουλιέτα για δύο” που παρουσιάζεται στο χώρο του BlackBox, έναν χώρο πέρα για πέρα ταιριαστό με το εγχείρημα αυτό καθώς, όπως έχει ήδη αναφερθεί, επιτρέπει τις μεταμορφώσεις και τις μεταπλάσεις περισσότερο από κάθε άλλο θεατρικό χώρο της πόλης. Η διασκευή

…

Ψύχωση 4,48 της Σάρα Κέιν *κριτική

Ίσως χρειάζεται πολύ θράσος για να μπορέσει κάποιος να αντιληφθεί τη ψυχιατρική θέση ενός ψυχοπαθούς, να δικαιολογήσει τις εξάρσεις του, να καταλάβει το πόνο του, να κατανοήσει τις ύβρεις του προς τα θεία, να μη σοκαρισθεί από τη γύμνια του, να προετοιμασθεί για την αυτοκτονία του ασθενούς. Η Σάρα Κέιν σε μια γραφή συγκλονιστική και

…

Ο Γλάρος * η κριτική μας από την πρεμιέρα

Ζωή και θέατρο ως αντικατοπτρισμός στην επιφάνεια μιας λίμνης και στην εικόνα ενός γλάρου. Θέατρο, Λογοτεχνία, Φιλοσοφία, επιθυμίες και αδιέξοδοι έρωτες, όπως ανακύπτουν από τις συζητήσεις και τα λόγια των προσώπων, σε ένα αγρόκτημα ευγενών στην εξοχή και στην καθημερινότητα ενός κόσμου, που συμπεριλαμβάνει και τους λαϊκούς ανθρώπους στον αντίποδα ισορροπίας και συγκριτικού μετατοπισμού μαζί

…

Ο Βουβός Σερβιτόρος *κριτική

Και μόνο το όνομα του Χάρολντ Πίντερ είναι αρκετό για να σπεύσει κάποιος να δει ένα έργο που έγραψε, όμως ο Βουβός Σερβιτόρος είναι ένα από τα πιο αδύναμα έργα του, ισως το πιο αδύναμο και ούτε οι πολύ καλές ερμηνείες των Αλέκου Συσσοβίτη και Γιώργου Χρανιώτη κατάφεραν να σώσουν τη παράσταση, ούτε η καλή

…