θέατρο κριτική

Τα Χριστούγεννα του Παπαδιαμάντη – Μουσικό Θέατρο Εταιρότητα

• Την εσπέραν εκείνην, παραμονήν των Χριστουγέννων του έτους 185…, δύο παιδία κατήρχοντο με ζωηρά βήματα το λιθόστρωτον και οι πόδες των, ασυνήθιστοι εις τα πέδιλα, τα οποία είχον φορέσει ίσως εκτάκτως την εσπέραν εκείνην,… (Της Κοκκώνας το σπίτι). Με κάλαντα -μέσα σε φωνές ανθρώπων που σιγά- σιγά ησύχασαν- ξεκίνησε η παράσταση, που παρακολουθήσαμε στο

…

Εχθροί εξ αίματος του Αρκά Σκηνοθεσία: Δημήτρης Σακατζής *κριτική

Αρκάς, ο συγγραφέας του θεατρικού έργου – Έχθροί εξ αίματος, το οποίο παρακολουθήσαμε στο πολιτιστικό κέντρο Χρήστος Τσακίρης στη Σταυρούπολη, την ημέρα της πρεμιέρας της παράστασης. Πολύς κόσμος αγκάλιασε την εκδήλωση-παράσταση με δωρεάν είσοδο, με την έκκληση προσφοράς ειδών για το κοινωνικό παντοπωλείο αντί εισιτηρίου. Το έργο προλόγισε ο καθηγητής του ΑΠΘ- κ. Πέτρος Μαρτινίδης,

…

Η φαλακρή τραγουδίστρια- Eugene Ionesco *κριτική

Αντιθέατρο, ως εκδήλωση ελευθερίας, όπως περιγράφει ο συγγραφέας το πρώτο του έργο, – Η φαλακρή τραγουδίστρια (1948 ) , γραμμένο για τους φίλους του για να τους κάνει να γελάσουν…(από το πρόγραμμα του έργου). Η θεατρική ομάδα-Θέατρο Δ ΕΝ, παρουσίασε το έργο του Ιονέσκο «Η φαλακρή τραγουδίστρια», στο θέατρο Αυλαία, σε σκηνοθεσία κ. Β. Βασιλάκη.

…

Μόσχα – Πετουσκί: Η μεθυσμένη διαδρομή *κριτική

Ο θεατρικός μονόλογος, Μόσχα – Πετουσκί: Η μεθυσμένη διαδρομή- βασισμένος στο μυθιστόρημα «Μόσχα – Πετουσκί» του Βενεντίκτ Γιεροφέγιεβ- στον οικείο-πολυμορφικό χώρο του Black Box,  μία  αφήγηση ενός μεθυσμένου καλλιτέχνη, του Βένια, που  περιγράφει περιστατικά της ζωής του, σχολιάζοντας την πραγματικότητα της εποχής ως  και την ενορατική συνειδητότητα του  τέλους της ύπαρξής του. Κείμενο ζωηρό  και

…

Εμείς του Γεβγκένι Ιβάνοβιτς Ζαμιάτιν

Ο συγγραφέας Γεβγκένι Ιβάνοβιτς Ζαμιάτιν (1884-1937), από τους σπουδαιότερους της μετεπαναστατικής Ρωσίας, εμπνευστής του δυστοπικού μυθιστορήματος, μια δυστοπία που χαρακτηρίζει μια φουτουριστική κοινωνία, όπου επικρατούν άθλιες συνθήκες διαβίωσης, με αποτέλεσμα να παρέχεται η εύκολη δυνατότητα σε τυραννικά καθεστώτα να επιβάλλονται με βάναυσους τρόπους. Με συνειδήσεις υποκινούμενες από τα ΜΜΕ και υπερβολική έκθεση στη μαζική κουλτούρα,

…

Ο Κουρέας της Σεβίλλης στο Εθνικό Θέατρο της Σερβίας

Ο υπογράφων μεταβαίνει τακτικά στο εξωτερικό και προσπαθεί να παρακολουθεί θεατρικές παραστάσεις, όχι μόνο για να γράψει κριτική αλλά και για να διαπιστώσει το επίπεδο του θεάτρου στις χώρες που επισκέπτεται. Σε ένα κτίριο στο κέντρο του Βελιγραδίου, όμοιο -εσωτερικά- κατά πολύ με εκείνο του Εθνικού Θεάτρου στην Αγ. Κωνσταντίνου στην Αθήνα, παρακολούθησε πρόσφατα την

…

Stand-Up στο Μαιευτήριο

Το “Μαιευτήριο” τείνει τα τελευταία 2 χρόνια να εξελίσσεται σε ένα αξιόλογο στέκι για το Stand-Up. Φιλοξενούνται εκεί (Βαλαωρίτου 12 – κέντρο πόλης) σχεδόν κάθε Σάββατο νεαροί κωμικοί, ειδικευμένοι στο δύσκολο αυτό είδος θεάτρου. Επικεφαλής των ομάδων και οργανωτής σχεδόν όλων των παραστάσεων ο αεικίνητος Τζιουζέπε Βιέρι, ο οποίος το περασμένο Σάββατο παρουσίασε με επιτυχία

…

Γιεβγκιένι Ιβάνοβιτς Ζαμιάτιν «Εμείς» – ( θεατρική Ομάδα Σημείο Μηδέν) *κριτική

Μινιμαλιστικό, αφηγηματικό, με ιδιότυπη κίνηση στην απουσία θεατρικής δράσης, οραματικό, με μια πολιτική διάσταση στις αναλογίες μαθηματικών και φιλοσοφίας, απαισιόδοξο, ως καταγραφή ενός μελλοντικού κόσμου στην ατομική συντριβή του, στον μέλλοντα χρόνο. Κείμενο ενδιαφέρον σε επιμέρους σκέψεις αλλά χωρίς πνεύμα και βάθος, κουραστικό και μονοδιάστατο στο σύνολό του, που η θεατρική ομάδα Σημείο Μηδέν υποστήριξε

…

Mamma Mia! της Catherine Johnson *κριτική

Μία πολυτελή σαπουνόπερα παρακολουθήσαμε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, ένα πολυδιαφισμένο και πολυδάπανο μιούζικαλ, κατώτερο των παρόμοιων του Δαλιανίδη, τηρουμένων πάντοτε των αναλογιών. Με αναφορά στα τραγούδια των ΑΒΒΑ, χωρίς ζωντανή μουσική, με πολύ φτωχό σενάριο και σχεδόν ανύπαρκτα σκηνικά, σε ένα Ελληνικό νησί διαδραματίζεται μια ιστορια άνοστη και αδιάφορη, που μόνο play back τραγούδια την

…

Η Φαλακρή Τραγουδίστρια του Ευγένιου Ιονέσκο *κριτική

Η φαλακρή τραγουδίστρια του ΙΟΝΕΣΚΟ είναι ένα από τα χαρακτηριστικά δείγματα του θεάτρου του παραλόγου, ενός θεάτρου που ήκμασε τις δεκαετίες 50 και 60, εξέφραζε την εποχή του, μια εποχή παραλογισμού, προερχόμενης από τη φρίκη των πολέμων. Ο όρος θέατρο του παραλόγου αποδίδεται στον ΕΣΣΛΙΝ ΜΑΡΤΙΝ, κύριοι δε εκφραστές του είδους αυτού του θεάτρου είναι

…

Του Κουτρούλη ο γάμος *κριτική

Ο Αλέξανδρος Ραγκαβής έγραψε το 1843 μια κωμωδία διαμαρτυρίας ενάντια στα μέτρα που μας επέβαλαν οι δανειστές της εποχής σε εφαρμογή μνημονίου, που είχε σαν συνέπεια την εξέγερση της 3ης Σεπτέμβρη, μια κωμωδία πολιτική, που είναι εμφατική της διαφθοράς, της υποδούλωσης στις ξένες δυνάμεις, της διαπλοκής, της εξαγοράς συνειδήσεων. Στοιχεία που χαρακτηρίζουν το έργο ως

…

1sτ International mime festival της Θεσσαλονίκης *κριτική

Μία πολύ αξιέπαινη προσπάθεια και ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα ήταν τα βασικά στοιχεία της επιτυχίας του πρώτου διεθνούς mime festival της Μονής Λαζαριστών, με τέσσερα θαυμάσια έργα από τη Πολωνία, την Ιαπωνία ,την Γαλλία και τις Ιταλία και ΗΠΑ, που αποθεώθηκαν από τους θεατές που κατέκλυσαν το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, στη διάρκεια των τριάντα περίπου ημερών

…

Προδοσία του Χάρολντ Πίντερ *κριτική

Ο Βελγικός θίασος STAN, ανάμεσα στα πολύ ενδιαφέροντα θεατρικά έργα που έχει ανεβάσει στα γαλλικά και στα φλαμανδικά, κυρίαρχη θέση έχει η προδοσία του Χάρολντ Πίντερ, ένα έργο διαπροσωπικών σχέσεων, γεμάτων από αλήθειες και ψέμματα, υποκρισίες και απολαύσεις,προδοσίες και απάτες. Η γαλλική εκδοχή της παράστασης επιμελημένη από τον ERIC KAHANE, σε σκηνοθεσία και ερμηνεία των

…

Μια μέρα όπως κάθε μέρα… *κριτική

Η Λένα Κιτσοπούλου, με το γνωστό προκλητικό, αλλά και κυνικό της χιούμορ, γράφει, σκηνοθετεί και ερμηνεύει ένα σύγχρονο έργο, που αναφέρεται στο ανούσιο των συζητήσεων, στην επανάληψη της ασημαντότητας των θεμάτων, στη απουσία της ποιότητας στη καθημερινότητα, με λίγα λόγια στην έλλειψη ενδιαφερόντων στη ζωή μας, προβληματισμού και κουλτούρας. Το ζευγάρι στη σκηνή θα μπορούσε

…

Μου λες αλήθεια; *κριτική

Στο θέατρο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ παρακολουθήσαμε μία υπέροχη κωμωδία, γραμμένη από τον Γάλλο θεατρικό συγγραφέα FLORIAN ZELLER-γαλλικός τίτλος, la verite-με τον τίτλο ‘μου λες αλήθεια’; μια αλήθεια που απαιτούμε από φίλους και συντρόφους, αλλά δεν θέλουμε οι ίδιοι να εφαρμόσουμε, γιατί απλούστατα κινούμαστε σε μια διαδρομή ζωής, γεμάτη από μικρά και μεγάλα συμφέροντα, μικρές και μεγάλες ηδονές

…

Η μητέρα του σκύλου *κριτική

Σε ένα γεμάτο θέατρο-το ΑΥΛΑΙΑ- δόθηκε η παράσταση του έργου ‘η μητέρα του σκύλου’ εμπνευσμένου από το εξαιρετικό μυθιστόρημα του ΠΑΥΛΟΥ ΜΑΤΕΣΙ. Η κριτική του θεατρικού έργου εάν συνέκρινε αυτό και το  μυθιστόρημα, πιστεύω  ότι θα ήταν άδικη και για τα δύο αυτά είδη τέχνης. Αποστάζοντας ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ τα θεατρικά στοιχεία του μυθιστορήματος, με δεξιοτεχνία

…

Άκου να δεις ψευδαίσθηση *κριτική

Μία παράσταση βασισμένη στο έργο του Ιβάν Βιριπάγεφ «Ψευδαισθήσεις»- στο BlackBox Εξομολογητικές μικρές αφηγήσεις δύο παντρεμένων  ζευγαριών, μουσικές  παρεμβάσεις  επιτονισμών, συγχρονισμός  διαπιστώσεων, μελαγχολική ποιητική αύρα κατανόησης  και λυτρωτικό χιούμορ, στις εικόνες  γεγονότων που έχουν παρέλθει στις ζωές τεσσάρων ατόμων συνδεδεμένων με τα δεσμά του γάμου και στο όνομα του έρωτα και της φιλίας, ως ταύτισηκαι

…

“OIDIP” Οιδίπους, από το Εθνικό θέατρο Ρουμανίας *κριτική

Το Εθνικό θέατρο Ρουμανίας παρουσίασε την παράσταση “OIDIP”, στο θέατρο  της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και στο  πλαίσιο του θεσμού  των  50ων Δημητρίων, σε σκηνοθεσία SilviuPurcarete. Παράσταση ανάγνωσης του μύθου της μοίρας του Οιδίποδα από το τέλος προς την αρχή. Όταν ο τυφλός ικέτης εισέρχεται στο ιερό άλσος της πόλης της Αθήνας γυρεύοντας τόπο θανάτου για

…

Τα πέντε φουστάνια *κριτική Β. Ραφτόπουλος

Μία καταπληκτική θεατρική παράσταση, στην έναρξη της εφετινής χρονιάς παρακολουθήσαμε στο θέατρο τέχνης ΑΥΛΑΙΑ, στη Θεσσαλονίκη, μια παράσταση που μας εισάγει στα άδυτα των οίκων ανοχής, με ωμή ειλικρίνεια, μια παράσταση που μας αναλύει τις προσωπικότητες των ιερόδουλων, τα πάθη τους, τις επιθυμίες τους, τα συναισθήματά τους, τους πόνους τους, την απογοήτευσή τους, μια παράσταση

…

Ευριπίδη Ηλέκτρα σε σκηνοθεσία Ευαγγελάτου *κριτική Άγγελα Μάντζιου

Πυκνή εκφραστικά παράσταση, με ιδιαιτερότητα στη  λεπτομέρεια, προσεγμένη αισθητική, αρμονικές φωνές στα χορικά, εύπλαστη κίνηση, πρωτότυπη μουσική. Η σκηνοθετική σκέψη διέτρεξε την τραγωδία «Ηλέκτρα»,  προβάλλοντας το πολυεπίπεδο πλέγμα της σε γλώσσα ρευστή, που άφηνε να ακουστούν τα λογικά επιχειρήματα των αντιπαραθέσεων των προσώπων της τραγωδίας. Παράσταση σοβαρή, με μιαν αρμονική στιβαρότητα, που εξισορρόπησε το αντιφατικό

…

«Τρωάδες» σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη *κριτική Άγγελα Μάντζιου

–«Τρωάδες», θρήνος των ηττημένων γυναικών στα ερείπια της Τροίας, κλήρος δουλείας στη γη των Ελλήνων,  γέρας  στη δορά των νικητών, πανουργίας τέχνασμα κι εκδίκηση θεών,πικρή μοίρα του Αστυάνακτα, απόλογος της Ελένης και της Εκάβης οδυρμός, είναι τα νήματα,  που υφαίνουν της τραγωδίας την εξιστόρηση, στου Τρωϊκού κύκλου τον μύθο. Η εκδικητική σύμπραξη των θεών Ποσειδώνα

…

Ναπολεοντία του Ανδρέα Στάϊκου *κριτική Άγγελα Μάντζιου

Την παράσταση «Ναπολεοντία» παρακολουθήσαμε, στο πλαίσιο του θεσμού των  «Μερκουρείων» του Δήμου Συκεών  Θεσσαλονίκης, από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων. Μία παράσταση που κινείται στο ρυθμό ενός βαλς-χορού προς εκμάθηση υπό την διδασκαλία ενός Βαυαρού αξιωματικού-στο παράδειγμα μιας οικογένειας  της μεσαίας τάξης και των λαϊκών προσώπων που την συνεπικουρούν. Ιλαρές καταστάσεις, σάτιρα ηθών, κριτική  του μιμητισμού και

…

Σοφοκλή «Αντιγόνη» σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη *κριτική Άγγελα Μάντζιου

Κλασσική, με μιαν μεγαλοπρεπή απλότητα, γεωμετρικές ισορροπίες, η παράσταση «Αντιγόνη», σε σκηνοθεσία κ. Θέμη Μουμουλίδη, ξεδίπλωσε τον ποιητικό-φιλοσοφικό λόγο του Σοφοκλή ως ύμνο του ανθρώπου, δυνατού και ευάλωτου στο χέρι της μοίρας, που την ορίζει εν μέρει και καθορίζεται από αυτήν, στον κύκλο του χρόνου της ζωής του. Στο λιτό σκηνικό, με την αίσθηση βάθους

…

«Πλάτωνα, Απολογία Σωκράτη» στο Θέατρο Κήπου *Κριτική Σωτηρία Ζάνταλη

Παρακολουθήσαμε με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον το ανέβασμα του έργου του Πλάτωνα «Η Απολογία του Σωκράτους» από το ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη. Η παράσταση παίζεται στα αρχαία ελληνικά με υπέρτιτλους. Πραγματικά ένα πολύ απαιτητικό εγχείρημα που θα περίμενε κανείς να είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον θεατή να παρακολουθήσει. Αντί αυτού βρεθήκαμε σε μία παράσταση που

…

Ιφιγένεια στην χώρα των ταύρων *κριτική Άγγελα Μάντζιου

Μία παράσταση του κύκλου των Ατρειδών και της μοίρας της Ιφιγένειας που η θεά Άρτεμις υφαρπάζει από τον θυσιαστήριο βωμό αντικαθιστώντας την με ένα ελάφι,την διασώζει οδηγώντας την στη χώρα των Ταύρων και του βασιλιά Θόα. Εκεί θα φτάσει κυνηγημένος από τις Εριννύες,  οδηγημένος από τους  χρησμούς του Απόλλωνα, ο αδελφός της Ορέστης μαζί με

…

Ιφιγένεια στην χώρα των ταύρων *κριτική Σωτηρία Ζάνταλη

Αρχικά οφείλουμε να εξαίρουμε το Κρατικό Θέατρο που μέσα σε δύσκολες συγκυρίες δεν ανέβαλε την πρεμιέρα του και μέσα στην αγκαλιά του Θεάτρου Δάσους μας έκανε να θυμηθούμε ότι το θέατρο συνεχίζει να ενώνει τους ανθρώπους. Επίσης οφείλουμε να εξαίρουμε την αφοσίωση του κόσμου στη θεατρική τέχνη αφού δεν δίστασε να δώσει λίγα απ’ τα

…

Τέσσερις παραστάσεις του Πανεπιστημιακού Φεστιβάλ Σερρών 2015 *κριτική

Ο υπογράφων κατάφερε να παρακολουθήσει τέσσερις μόνο παραστάσεις του Φεστιβάλ αυτού καθώς και 2 σεμινάρια. Η απουσία κριτικών που γράφουν άρθρα για όσα βλέπουν, είναι ολοφάνερη εδώ. Το ίδιο το Φεστιβάλ και οι οργανωτές του θα έπρεπε να καλούν μερικούς θεατρολόγους (ακόμη και προπτυχιακούς φοιτητές των Τμημάτων Θεάτρου) οι οποίοι θα μπορούν να συντάσσουν κριτικά

…

Ο θείος Βάνιας *κριτική Β. Ραφτόπουλος

Το αριστούργημα του ΤΣΕΧΩΦ, ΘΕΙΟΣ ΒΑΝΙΑΣ, παρουσιάσθηκε, σε κλασσική μορφή,στο Θέατρο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ της Θεσσαλονίκης, σε σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ και με μια πλειάδα καλών ηθοποιών που προσπάθησαν να αποδώσουν πιστά τα νοήματα  και τα συναισθήματα που ένοιωθαν οι ήρωες του έργου, συναισθήματα που εναλλάσσονταν και γέμιζαν τη πληκτική ζωή τους στη Ρωσική ύπαιθρο. Με τον έρωτα,

…

Ασκητική –Νίκος Καζαντζάκης *κριτική Άγγελα Μάντζιου

Φιλοσοφικό ατομικό και πανανθρώπινο μανιφέστο με μια μεταφυσική-προφητική χροιά, αναζήτηση νοήματος στα  αναπάντητα ερωτήματα, σκέψεις ζωηρές ενός ανήσυχου πνεύματος εκφρασμένες σε λαϊκή γλώσσα με μιαν αίσθηση εγνωσμένης καταγωγικής ρίζας. Ασκητική, ώριμο κείμενο – φιλοσοφική υποθήκη ενός μεγάλου συγγραφέα που το πνεύμα του κατέγραψε με σκληρή οξυδέρκεια το πανανθρώπινοδράμα. Συγγραφέας μεγάλων διαστάσεων για τη μικρή χώρα

…

Σταματία, το γένος Αργυροπούλου *κριτική Β. Ραφτόπουλος

Μια ιδιότυπη παράσταση παρακολουθήσαμε στο θέατρο ΑΝΕΤΟΝ σε έργο του Κώστα Σωτηρίου , σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου και ερμηνεία της Ελένης Ουζουνίδου, στη μετεμφυλιακή Ελλάδα, όπου η καλή ηθοποιός διατρέχει μια περίοδο μισού αιώνα, σε ένα αστικό Αθηναικό μονόλογο εποχής, με εμμονές, προλήψεις και αξίες να τη διακατέχουν. Η Σταματία, μεγαλωμένη σε ένα αστικό και

…