Την παράσταση «Τρικυμία», από το Εθνικό θέατρο Ρουμανίας «Ίων Λούκα Καρατζιάλε», παρακολουθήσαμε στο θέατρο Δάσους. Παράσταση ενταγμένη στο πρόγραμμα του 1ου διεθνούς φεστιβάλ δάσους, του ΚΘΒΕ. Ευφάνταστη παράσταση με εικαστικά ευρήματα και παραστατικές τεχνικές, που ξεδιπλώθηκε σαν παραμύθι εξωτικό, πατώντας στη μαγεία των ονείρων, σε σκοτεινές ίντριγκες, στη δύναμη της φαντασίας, μιλώντας για εξουσία και
Πολυεπίπεδη η παράσταση «Επτά επί Θήβας» του ΚΘΒΕ στο θέατρο Δάσους. Παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του 3ου φεστιβάλ Δάσους, συνεχίζοντας την επιτυχημένη πορεία της προηγούμενης σεζόν 2016, ένα βήμα πριν την κάθοδο στο φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, στο οποίο συμμετέχει φέτος με παραστάσεις του και το ΚΘΒΕ. Συμπληρωματικά και σε συνέχεια προηγούμενης (8/7/2016) κριτικής μας, προσθέτουμε
Με έναν ακατάλληλο και ανιστόρητο σκηνοθέτη, τον Τσέζαρις Γκραουζίνις, η παράσταση Επτά επί Θήβας, το έργο του Αισχύλου, παρουσιάσθηκε τελείως διαφορετικό από το πνεύμα της αρχαίας τραγωδίας. Η στήλη εκπλήσσεται με την ανάθεση έργων της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας σε άτομα που παραποιούν τα πραγματικά γεγονότα, χωρίς σεβασμό σε αυτά, σεβασμό που δείχνουν οι αλλοδαποί σκηνοθέτες
Το «Ξα Μου» είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Κλειώς Φανουράκη γυρισμένη εξ’ ολοκλήρου στην Κρήτη. Μέχρι τώρα συμμετείχε στο 57ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, στο 27ο Palm Springs International Film Festival και στο 11ο Los Angeles Greek Film Festival. Στη ταινία ο 56αρης Τζώνη (Γιώργος Χωραφάς) που στα ξαφνικά απολύεται από το ξενοδοχείο όπου δουλεύει διευθυντής
Το δικό μου μέτρο για το πόσο καλή ή όχι είναι μια παράσταση, αποτελεί η επιθυμία μου, αν θα θελήσω και πόσες φορές, να τη ξαναδώ. Δεν έχω την υπομονή αλλά και τη διάθεση να κάθομαι καθηλωμένος μέχρι το τέλος σε μια θεατρική παράσταση όταν από τα πρώτα λεπτά λαμβάνω μηνύματα πως μπάζει σκηνοθετικά, ή
Στο θέατρο ΑΝΕΤΟΝ της ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ παρακολουθήσαμε, στα πλαίσια της φοιτητικής εβδομάδας του Α.Π.Θ , τη κωμωδία των Σταμάτη Γαργαλιάνου και Ματίνας Κυριακίδου –ΑΡΛΕΚΙΝΟ, ΥΠΗΡΕΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ-, μια κωμωδία στα πρότυπα της commedia dell’ arte και πιο συγκεκριμένα μια παραλλαγή του Υπηρέτη δύο αφεντάδων του ΓΚΟΛΝΤΟΝΙ. Το έργο, είναι υπό την αιγίδα του Φοιτητικού Ομίλου Θεάτρου-Κινηματογράφου
Την παράσταση «Λαμπεντούζα», παρακολουθήσαμε στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, από το θέατρο του Νέου κόσμου. Παράσταση επίκαιρη ως προς το διαχρονικό θέμα που διαπραγματεύεται στην αφήγησή της. Η συνάντηση των ανθρώπων και η πάλη της ζωής κάτω από αντίξοες συνθήκες, κυρίως υπό το πρίσμα της σύγκρουσης των πολιτισμών, τόσο στο αστικό τοπίο των πόλεων του Βορρά
Στο θέατρο Τ της Θεσσαλονίκης παρακολουθήσαμε ένα από τα καλλίτερα έργα της παγκόσμιας θεατρικής δραματουργίας, το τέλος του παιχνιδιού του ΜΠΕΚΕΤ, ενός από τους σημαντικότερους πρωτοπόρους της σύγχρονης λογοτεχνίας και εκφραστή ενός μυστηριώδους ρεύματος, που πολύ δύσκολα μπορεί να ενταχθεί σε κάποια καλλιτεχνική φόρμα. Ο ΜΠΕΚΕΤ έχει θεωρηθεί μεταμοντέρνος, αλλά και πατέρας του θεάτρου του
Το έργο της Ολλανδής συγγραφέως ΛΟΤ ΦΕΪΚΕΜΑΝΣ-–το δηλητήριο- παρακολουθήσαμε στο φουαγιέ του ΚΘΒΕ , ένα έργο προσωπικών διαλόγων, σε ένα χώρο τελείως ακατάλληλο για παράσταση δύο ατόμων με συγκρούσεις και αντιπαλότητα, παράσταση που θα μπορούσε να αναδειχθεί καλλίτερα στο μικρό θέατρο της Μονής Λαζαριστών. Ένας άνδρας και μία γυναίκα-τέως σύζυγοι- βρίσκονται σε νεκροταφείο, εννέα χρόνια
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου «Οι ευτυχισμένες οικογένειες δεν έχουν μυστικά, αλλιώς δεν είναι ευτυχισμένες». Αυτό ισχυρίζεται ο Άγης Δημητριάδης-Σέραρντ. Ο ίδιος βέβαια συντηρεί δύο σπίτια, δύο γυναίκες, δύο παιδιά, ζει ουσιαστικά δύο ζωές. Στο μεταξύ η οικογένειά του, από τις επιφανέστερες της Αθήνας, περνά δύσκολες ώρες. Ο Ρόμπερτ Σέραρντ, ιδρυτής του ομώνυμου πολυτελούς ξενοδοχείου,
Την παράσταση «Αγαπητή Ελένα», παρακολουθήσαμε στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Παράσταση δραματικής έντασης και ρητορικής επιχειρηματολογίας, που αφορά την αντιπαράθεση των γενεών, σε καίρια ζητήματα όπως η εκπαίδευση, η μόρφωση, οι ηθικές αξίες, η αισθητική και η τέχνη, η πολιτική, η εξουσία, οι ιδεολογίες, το οικογενειακό – κοινωνικό περιβάλλον και οι οικονομικές συνθήκες, οι
Το πρώτο τετράμηνο του 2017 σημαδεύτηκε από τον απροσδόκητο θάνατο του μεγάλου θεατρικού δημιουργού ΑΧΙΛΛΕΑ ΨΑΛΤΟΠΟΥΛΟΥ, ενός αφοσιωμένου στο θέατρο καλλιτέχνη, που το υπηρέτησε, όπως και τον κινηματογράφο, από πολλές θέσεις. Η απώλεια του ΑΧΙΛΛΕΑ είναι ήττα για τα θεατρικά πράγματα της πόλης μας, μια απώλεια αναντικατάστατη και τραγική. Χαρακτηριστική της περιόδου αυτής είναι η
Το νέο βιβλίο της Αλκυόνης Παπαδάκη έχει στο εξώφυλλό του την εικόνα ενός σταθμού τρένων. Δεν είναι τυχαία η επιλογή μιας τέτοιας εικόνας, αφού ο σταθμός για την ηρωίδα του βιβλίου, τη Μάγδα, είναι η αφετηρία της ιστορίας της καθώς και το τέλος της. Σταθερά για τη Μάγδα αποτελεί η φυγή της στη ζωή, ένας
“Αυτό δεν είναι ένα λογοτεχνικό βιβλίο. Είναι ένα πέρα για πέρα αληθινό, κείμενο, που περιγράφει τα συναισθήματα, τις σκέψεις, τις αντιδράσεις, τα γεγονότα, είκοσι περίπου συγκεκριμένων ημερών. Τις είκοσι αυτές ήμερες αυτά έζησα, αυτά ένιωσα, αυτά σκέφτηκα, αυτά φώναξα, αυτά έκανα. Το κείμενο αυτό γράφτηκε αυθόρμητα, άμεσα, ασταμάτητα. Γράφτηκε μόνο του, μέσα σε τέσσερις περίπου
Την παράσταση «Η Απειλή», παρακολουθήσαμε στο μικρό θέατρο της μονής Λαζαριστών. Παράσταση αποτυπωμένη στη συνθήκη ενός εσωτερικού εγκλωβισμού στην εικόνα ενός ζευγαριού απομονωμένου και ξεκομμένου από την πραγματικότητα, περιχαρακωμένου στη θαλπωρή εξάρτησης από το πρόγραμμα της τηλεόρασης. Στον εσωτερικό χώρο ενός διαμερίσματος κινούνται με ρομποτικές, αργές και επαναλαμβανόμενες κινήσεις τα δύο πρόσωπα. Τα λόγια τους,
Χαρήκαμε τη νέα κωμωδία των Μιχάλη Δαρνάκη και Μαρίας Λαφτσίδου “Εκκλησιάζοντες” από την Εταιρία Θεάτρου Mermiξ στο Θέατρο Αυλαία. Πρόκειται για μια σύγχρονη κωμωδία με έξυπνη πλοκή, πολλές σατιρικές νύξεις για τα σύγχρονα δεδομένα και ένα πολύ γρήγορο ρυθμό λόγου και κίνησης. ΄Ενα μοναστήρι του Παγγαίου Όρους τείνει να εξελιχθεί σε “πλυντήριο” μαύρου χρήματος, ενώ
Η εταιρεία θεάτρου Mermix παρουσιάζει στο Θέατρο Αυλαία το έργο του Μιχάλη Δαρνάκη και της Μαρίας Λαφτσίδου “Εκκλησιάζοντες”. Πρόκειται για ένα σατιρικό και αδιαμφισβήτητα πολύ έξυπνο κείμενο που πραγματεύεται τη διαπλοκή ανάμεσα στις τρεις μεγάλες εξουσίες : την εκκλησία, την πολιτική και τη δημοσιογραφία. Η δράση λαμβάνει χώρα σε ένα μοναστήρι το οποίο λειτουργεί σαν
Δύο ζευγάρια συναντώνται ως πολιτισμένοι ενήλικες για να συζητήσουν με ποιον τρόπο θα βρουν λύση σ’ ένα θλιβερό συμβάν που έλαβε χώρα ανάμεσα στα δύο αγόρια τους. Το ένα χτύπησε το άλλο μ’ ένα ξύλο και του έσπασε δύο δόντια. Οι τέσσερις ενήλικες είναι αποφασισμένοι να διαχειριστούν το θέμα με ειρηνικό τρόπο. Αρχικά. Όσο όμως
Την παράσταση Χορεύοντας στη Λούνασα, παρακολουθήσαμε στο μικρό θέατρο της μονής Λαζαριστών από τα ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης και Ιωαννίνων στη συνεργασία τους με το ΚΘΒΕ. Ο Ιρλανδός συγγραφέας του έργου Χορεύοντας στη Λούνασα, Μπράιαν Φρίελ, βλέπει σε συμπύκνωση το κοινωνικό πολιτικό και θρησκευτικό πρόσωπο της χώρας του και τις επερχόμενες αλλαγές και εξελίξεις εξαιτίας των οικονομικών
Όταν το σενάριο είναι της ΓΙΑΣΜΙΝΑ ΡΕΖΑ, η σκηνοθεσία του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΑΡΚΟΥΛΑΚΗ και η ερμηνεία του ίδιου, του ΟΔΥΣΣΕΑ ΠΑΠΑΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ, της ΣΤΕΦΑΝΙΑΣ ΓΟΥΛΙΩΤΗ και της ΛΟΥΚΙΑΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ, τότε το αποτέλεσμα είναι αναπόφευκτα τέλειο. Ο γράφων παρακολουθεί για δεύτερη φορά το ίδιο έργο και δεν θα ήταν υπερβολή να ειπωθεί ότι ευχαρίστως θα το ξανάβλεπε. Μία
Όταν όλοι οι συντελεστές μιας παράστασης συνεργάζονται ιδανικά, όταν το κείμενο είναι υπέροχο, όταν ο χώρος προσφέρεται, τότε το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό. Το θεατρικό έργο του ΜΠΡΑΙΑΝ ΦΡΙΕΛ(1929-2015), ενός από τους καλλίτερους θεατρικούς Ευρωπαίους συγγραφείς, μεταφερμένο στη σκηνή από τα ΔΗΠΕΘΕ ΚΟΖΑΝΗΣ και ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, σε σκηνοθεσία ΝΙΚΑΙΤΗΣ ΚΟΝΤΟΥΡΗ, αποθεώθηκε από τους θεατές, που έζησαν ζωντανά
Η Ανάσταση (1597-1600) (“La Resurrección de Cristo”) του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου είναι ένα ακόμη έργο με θρησκευτική θεματική. Ο συγκεκριμένος πίνακας αρχικά είχε φιλοτεχνηθεί από τον καλλιτέχνη για την Αγία Τράπεζα της εκκλησίας María de Aragón στη Μαδρίτη που έπειτα μεταφέρθηκε στο μουσείο Πράδο μαζί με άλλα έργα του ίδιου καλλιτέχνη. Τα μανιεριστικά στοιχεία της επιμήκυνσης
Δεν έχω αναμνήσεις από την παιδική ηλικία ΖΩΡΖ ΠΕΡΕΚ ….όπως η ιδιωτική ζωή των δέντρων ή των ναυαγών ΑΝΤΡΕΣ ΑΝΓΟΥΑΝΤΕΡ Ο Χουλιάν είναι καθηγητής και κάθε Κυριακή συγγραφέας, αφού επιχειρεί να γράψει ένα μυθιστόρημα. Κάθε βράδυ είναι αφηγητής παραμυθιών, λίγο πριν κοιμηθεί η οκτάχρονη Ντανιέλα, η θετή κόρη του. Εκείνος της αφηγείται ιστορίες. Ο Χουλιάν
Η Εαρινή Συμφωνία (1938) είναι σύμφωνα με μελετητές το πρώτο από τα έργα του Έλληνα ποιητή Γιάννη Ρίτσου στο οποίο εμφανίζεται η μεταφορά ως γλωσσικό σχήμα αλλά και το ερωτικό στοιχείο στη θεματική του. Οι κομμουνιστικές πεποιθήσεις του Ρίτσου έγιναν αιτία μομφής προς το έργο του, το οποίο εσφαλμένα θεωρήθηκε ότι απευθυνόταν σε ένα περιορισμένο-πολιτικοποιημένο
Το έργο «Το ψωμί της Νινευΐ», παρακολουθήσαμε στο θέατρο Αμαλία. Έργο ατελές και περιορισμένο νοηματικά, το οποίο διαπραγματεύεται το θέμα του πολέμου και της προσφυγιάς, της φυγής σε ξένη γη, της αναζήτησης μιας δεύτερης ευκαιρίας ένταξης, στην επινόηση μιας καινούργιας ταυτότητας, σε μια νέα πατρίδα. Δύο είναι τα πρόσωπα του έργου. Ένας άνδρας και μία γυναίκα.
Μία καταπληκτική σύνθεση συγγραφής, σκηνοθεσίας και ερμηνειών απολαύσαμε στο θέατρο ΑΜΑΛΙΑ, μια παράσταση με υπέρμετρη αξία, σεβασμό στους θεατές, μια παράσταση που συγκλόνισε και έθελξε όλους τους παρευρισκόμενους. Δύο δίδυμα, συγγραφικά-αδελφοί ΚΟΥΦΑΛΟΙ- και ερμηνευτικά-ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗ ΖΑΛΜΑΣ- και ένας εξαιρετικός σκηνοθέτης-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΥΛΩΝΑΣ- δημιούργησαν και πραγματοποίησαν ένα αξιομνημόνευτο θέαμα, από τα λίγα που έχουμε τη τύχη να απολαμβάνουμε.
Το “Amerika Square” είναι μια ελληνική κοινωνική-δραματική ταινία-προβολή της σύγχρονης πραγματικότητας από διαφορετικές ανθρώπινες σκοπιές. Το σενάριο της ταινίας βασίστηκε στο βιβλίο «Η Βικτώρια δεν υπάρχει» του Γιάννη Τσίρμπα (εκδ. Νεφέλη, 2013). Το σενάριο της ταινίας γράφει ο συγγραφέας του βιβλίου μαζί με τον σκηνοθέτη Γιάννη Σακαρίδη και τον Βαγγέλη Μουρίκη. Οι ηθοποιοί που πρωταγωνιστούν
ΕΞΟΡΚΙΣΜΟΣ: Παράσταση που διαδραματίζεται σε εσωτερικό χώρο, στους κλειστούς τοίχους ενός σπιτιού, σε απροσδιόριστο χρόνο και τόπο. Στον εσωτερικό χώρο ενός σπιτιού, με τα σημάδια της φθοράς στους τοίχους, στην όψη των πραγμάτων, στα πρόσωπα, με μια παρελθοντική αύρα χρωματισμού, εκτυλίσσεται η διαδικασία της παράστασης «Εξορκισμός». Μία κατάδυση στα ερεβώθη βάθη της ψυχής, μία επώδυνη
Οι Τακίμ είναι αναμφίβολα, σήμερα, το καλύτερο συγκρότημα του είδους. Όχι μόνο διότι αποτελούνται από εξαιρετικούς σολίστες (Μουσικούς με το Μ κεφαλαίο, όπως ο Αλέξ. Αρκαδόπουλος στο κλαρίνο, ο Γ. Μαρινάκης στο βιολί, ο Κ. Μερετάκης στα κρουστά κλπ), αλλά και διότι (πέραν των αναγκαίως ατομικών εμφανίσεων και συμμετοχών εκάστου) δουλεύουν μαζί ως σύνολο («τακίμι»),
«“Η Αναγνώριση” πρωτογράφτηκε τον χειμώνα του 2002. Δεν θυμάμαι την αφορμή. Θυμάμαι μόνο το τετράδιο: μπλε, μεσαίου σχήματος. Πενήντα σελίδες, όλες με ρίγες. Σκεφτόμουν τη Λούλα Αναγνωστάκη. Ένα τηλεφώνημα. Κάτι αδιέξοδους έρωτες. Γυναίκες και άντρες να χάνουν τα χρόνια τους λησμονώντας – πώς το ‘γραψε ο Καρούζος; – «τον ήχο ενός ανθρώπου μεσ’ στα ενδύματα».
