θέατρο κριτική

Το αμάρτημα της μητρός μου (κριτική)

Η παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων «ΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΜΟΥ» του Γεωργίου Βιζυηνού, σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη, παρουσιάστηκε στο Ανοικτό Θέατρο Συκεών στις 22 Αυγούστου 2013 στο πλαίσιο του θεσμού των «ΜΕΡΚΟΥΡΕΙΩΝ». Τα φώτα της σκηνής φώτισαν το λιτό σκηνικό του εσωτερικού της εκκλησίας – σπιτιού και οι δύο θεατρικές μορφές της μητέρας του συγγραφέα

…

Ελένη ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας-Αγρινίου (κριτική)

Με  μία ανατροπή της ιστορίας-μυθολογίας, η Ελένη του Ευριπίδη, ένα καθαρά αντιπολεμικό έργο , πιστή στον σύζυγό της Μενέλαο, όχι μόνο δεν προκαλεί τον τρωικό πόλεμο, αλλά βρίσκεται στην Αίγυπτο, ανυπομονώντας για την επιστροφή του άνδρα της. Στο έργο οι κωμικές στιγμές διαδέχονται τις τραγικές, ελαφρύνοντας έτσι την βαρειά  ατμόσφαιρα του μύθου.  Ο Ευριπίδης με

…

Αγαμέμνων ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης (κριτική)

Το   αριστούργημα του Αισχύλου  Αγαμέμνων , ένα εξαίσιο έργο αντιθέσεων- ύβρις, αρετή- μητριαρχία, πατριαρχία –σεβασμός, ασέβεια- αλήθεια, ψέμα –  κάλλιστα θα μπορούσε να ονομασθεί Κλυταιμνήστρα, λόγω της κυριαρχίας της βασίλισσας σε όλη την πλοκή του. Η κυριαρχία αυτή , αφ ενός απογειώνει την θέση-ρόλο της και αφ ετέρου καθιστά δευτερεύοντες τους σπουδαίους ρόλους των ανδρών

…

Κύκλωψ… (Φεστιβάλ Ολύμπου, αρχαίο θέατρο Δίον) κριτική

Ή αλλιώς οι Πειρατές της Καραϊβικής συναντούν τους τρελούς μεξικάνους Μαριάτσι, με την υπογραφή του Εθνικού Θεάτρου και την σκηνοθετική ματιά του Βασίλη Παπαβασιλείου…… Όταν ο Ευριπίδης έγραφε την σατυρική τραγωδία Κύκλωπας, απλώς διάνθησε της γνωστή ιστορία του Οδυσσέα που τυφλώνει το Πολύφημο με λίγα κωμικά στοιχεία. Δεν είχε ιδέα ότι το 2013 ο Οδυσσέας

…

Το αμάρτημα της μητρός μου ΔΗΠΕΘΕ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ (κριτική)

Ένα   υπέροχο έργο του νεοελληνικού δραματολογίου, 130  ετών, παρουσιάσθηκε στα ΜΕΡΚΟΥΡΕΙΑ του Δήμου Συκεών-Νεαπόλεως, συνεχίζοντας το σερί των προσεγμένων εφετινών παραστάσεων των ΔΗΠΕΘΕ Σε απόλυτα δημιουργική ηλικία ο Γ. Βιζυηνός  καταθέτει μία αυτοβιογραφία δραματικών τόνων, εξομολογείται εκ βαθέων, συγχωρεί, αναλύει.  Ο εξαιρετικός σκηνοθέτης  Δήμος Αβδελιώτης , με σημαντικά δείγματα γραφής τόσο στο θέατρο, όσο και

…

Pigs Revolution, Κ.Θ.Β.Ε, ΜΠΑΝΤΑ-ρισμένοι (Κριτική)

Την δεύτερη ημέρα του θεσμού των Μερκουρείων είχαμε την τύχη-δυστυχώς λίγοι θεατές- να παραστούμε μάρτυρες μιας  έξοχης  μουσικοθεατρικής παράστασης, απολαυστικής, επίκαιρης, τολμηρής αλλά έντιμης και αληθινής. Ο τίτλος του έργου εμπνευσμένος από την φάρμα των ζώων με την αρχηγική, επαναστατική  εμφάνιση του γουρουνιού να  δίνει λύσεις σε όλα τα τρέχοντα προβλήματα του λαού, αφού πρώτα

…

Σύντροφε Μεγαλειότατε θέατρο 4 εποχές, Μερκούρεια (κριτική)

Η ευφυής παράσταση του ΑΛ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ ήταν αντίδοτο στον καύσωνα των τελευταίων ημερών. Έργο γραμμένο πριν από πολλές δεκαετίες , όμως διαχρονικό και επίκαιρο, δροσερό και ευχάριστο. Δεν μας εκπλήσσει το γεγονός ότι ο Δήμος Συκεών-και τώρα Συκεών-Νεαπόλεως –  επί 19 χρόνια υπερβαίνει προυπολογισμούς και φιλοδοξίες  και προσφέρει στους Θεσσαλονικείς ένα αξιόλογο θεατρικό ρεπερτόριο όλων των

…

Μήδεια του Ευριπίδη, Αμφιθέατρο Ν. Μουδανιών (κριτική)

Μέσα στη ζέστη του Αυγούστου, περιμένοντας υπομονετικά τη σειρά μας για να πάρουμε εισιτήρια για την “Μήδεια” ακούω από πίσω μου την παρακάτω συζήτηση: – Α πάτε συχνά θέατρο εσείς; – Ναι, μου αρέσει πολύ το θέατρο, το αγαπώ, ειδικά οι τραγωδίες…                          

…

Ένας εχθρός του λαού, του Ερρίκου Ίψεν / Θέατρο Κήπου / Θεσσαλονίκη (κριτική)

Ο εχθρός του λαού είναι το τέταρτο σε σειρά από τον κύκλο έξι έργων κοινωνικής σάτιρας του Ερρίκου Ίψεν. Αν και το έργο γράφτηκε το 1882 και εκτυλίσσεται στη Νορβηγία, η αλήθεια είναι πως θα μπορούσε να διαδραματιστεί σε οποιαδήποτε εποχή και οποιοδήποτε μέρος του κόσμου και ειδικά στην Ελλάδα του 2013, με την τελευταία

…

Ο Επιθεωρητής…. Αρχαίο Θέατρο Δίον…

Η μόνη επαφή που είχα μέχρι τώρα με το θεατρικό του Νικολάι Γκόγκολ «ο Επιθεωρητής» ήταν ένα αμερικάνικο έργο της δεκαετίας του 1940 με τον αγαπημένο μου Ντάνι Κέι, εξαιρετικό σε αυτόν τον ρόλο. Το έργο έχει μεγάλη δόση υπερβολής αφ’ εαυτού του και ενέχει ρίσκο το ανέβασμά του. Γιατί αν η υπερβολή είναι υπέρμετρη

…

Βάκχες (αρχαίο θέατρο του Δίον) / κριτική

Πολλά είχα διαβάσει για αυτήν την παράσταση και άλλες τόσες φωτογραφίες είδα να κυκλοφορούν όλο αυτό το διάστημα. Όταν έφτασα στο αρχαίο θέατρο του Δίον για να βγάλω εισιτήρια, η ουρά των κοριτσιών για να μπουν ήταν ήδη μεγάλη, και έτσι φοβούμενη ότι θα χάσω καλές θέσεις στήθηκα και εγώ. Μία ώρα και ένα τέταρτο

…

Ειρήνη του Αριστοφάνη, Θέατρο Δάσους (κριτική)

Θέατρο Δάσους. Θέα καταπληκτική, καθαρός αέρας, δέντρα πολλά και κόσμος πολύς. Κόσμος που συγκεντρώθηκε για να παρακολουθήσει την παράσταση του ΚΘΒΕ “Ειρήνη”. Την γνωστή μας “Ειρήνη”, τη Ρηνούλα, το Ρηνιώ του Αριστοφάνη. Το ΚΘΒΕ επέλεξε να παρουσιάσει το καλοκαίρι την κωμωδία αυτή του Αριστοφάνη, ως ένα έργο επίκαιρο και αντιπολεμικό. Είτε ο εχθρός μας είναι

…

Αισχύλου Αγαμέμνων (κριτική)

«…Μακρυά από μας το κακό το καλό ας νικήσει» «Όποιον δεν τον φθονούν μην τον ζηλεύεις» Ένας κλαρινετίστας  εισέρχεται στη σκηνή του θεάτρου προοικονομώντας,  μέσω της μουσικής,  το θρίαμβο και την πτώση ενός βασιλιά, ενός άρχοντα, ενός συζύγου. Ο φρουρός  από τη στέγη παρατηρεί το πολυπόθητο σημάδι της φωτιάς ότι η Τροία έπεσε στα χέρια

…

Αγαμέμνων Αισχύλου, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης, «Θήλυς, άρσενος φονεύς»

Το 458, δηλαδή δύο χρόνια προτού πεθάνει ο Αισχύλος, νικάει στους δραματικούς αγώνες με τη μοναδική τριλογία που διασώθηκε, την Ορέστεια (Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες), με θέμα από τον μύθο των Ατρειδών. Στον «Αγαμέμνονα», η υπόθεση που ξετυλίγεται σε 1683 στίχους, επικεντρώνεται στην επιστροφή του Αγαμέμνονα από την Τροία, μετά την άλωσή της και τον φόνο

…

Ο Επιθεωρητής (κριτική)

«Δεν πρέπει να τα βάζεις με τον καθρέφτη, φταίει η φάτσα σου». Τη ρώσικη αυτή παροιμία, ο Γκόγκολ, έβαλε ως προμετωπίδα, όταν τύπωνε τον Επιθεωρητή. Tα κλασικά έργα είναι πάντα επίκαιρα. Και ο Επιθεωρητής είναι ένα έργο κλασικό και γι’ αυτό επίκαιρο, δυστυχώς, έως πολύ επίκαιρο. Γραμμένο το 1835 είναι ένα έργο που στηλιτεύει τη

…

Fake Time – Μια απολογιστική, τελευταία, κριτική Μέρος 2ο : Ηθοποιοί-Σκηνογραφία-Ενδυματολογία

΄Ενα δυναμικό στοιχείο του Fake Time ήταν η σχέση κοινού-ηθοποιών-σκηνογραφίας/ενδυματολογίας. Οι θεατές έμπαιναν σε 42 δωμάτια 7 ορόφων, και έβλεπαν εντός αυτών performers ντυμένους με ρούχα εποχής ή σύγχρονα, να κινούνται μπροστά τους. Αυτή και μόνο η τετραπλή συνύπαρξη (κοινό-σκηνικά-ρούχα-ηθοποιοί) ήταν εξόχως ενδιαφέρουσα  και ένας απλός, μέσος, θεατής ήταν ήδη ικανοποιημένος (χωρίς δηλαδή οι performers

…

Fake Time – Μια απολογιστική, τελευταία, κριτική Μέρος 1ο : Συνθήκες Παραγωγής-Κεντρικός Μύθος

Οι γραμμές που ακολουθούν -κριτική αλλά και απολογισμός «εκ των έσω»- έχουν δυο ιδιαιτερότητες : α. γράφονται από έναν ηθοποιό της συγκεκριμένης παράστασης και β. η συγγραφή τους ξεκίνησε παράλληλα με τις τελευταίες παραστάσεις για φέτος, και ολοκληρώνεται λίγες μέρες μετά το φινάλε της, που πραγματοποιήθηκε την 22α Μαϊου 2013. Πιστεύουμε πως οι κατωτέρω σκέψεις 

…

Τζοκόντα Vs Ντα Βίντσι (κριτική)

  Ένα ερωτικό τρίγωνο…Στο θέατρο ή στη ζωή; Μια Τζοκόντα που θέλει να γίνει Ντα Βίντσι ή ένας Ντα Βίντσι που θέλει να γίνει Τζοκόντα; Το θέατρο είναι ο καθρέφτης της ζωής ή η ζωή ο καθρέφτης του θεάτρου; Αυτά και άλλα πολλά αναφέρονται στο δελτίο τύπου της παράστασης “Τζοκόντα vs Ντα Βίντσι”, που ανεβαίνει

…

Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην…(β κριτική)

  Μία από τις Πέμπτες αυτές, εκτός από τον Ρος Γκάρντινερ, επισκεφτήκα κι εγώ τον κύριο Γκρην στο θέατρο Αθήναιον. Πρόκειται για το ανέβασμα του πρώτου έργου του Τζεφ Μπάρον, ένα πολυβραβευμένο έργο που έχει παρουσιαστεί σε σαράντα χώρες κι έχει ανέβει συνολικά πάνω από τετρακόσιες φορές. Ποια είναι η υπόθεση αυτής της πολυανεβασμένης παράστασης;

…

Κάθε Πέμπτη, κύριε Γκριν (α κριτική)

Βλέποντας την παράσταση «Κάθε Πέμπτη κύριε Γκριν» σκεφτόμουν τις αντιπαραθέσεις που προκαλεί το περίφημο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο (θαρρείς και οι νόμοι είναι ικανοί να αλλάξουν νοοτροπίες και στάσεις), μου ήρθαν στον νου οι κορωνίδες που ακούγονται ξανά για την κ. Ρεπούση, και ένοιωθα, άβολα βέβαια,  πόσο βαθιά επίκαιρο είναι το έργο. Πόσο ακόμα δρόμο θέλουμε για

…

Άντρες έτοιμοι για όλα (κριτική)

Αν θα πάτε για να δείτε τη   θεατρική απόδοση του έργου «Full Monty» μάλλον θα απογοητευτείτε.  Το έργο είναι μια διασκευή αλλά Παπαθανασίου-Ρέππα βασισμένη κυρίως στην κωμωδία των Νεοζηλανδών Στίβεν Σινκλέρ και Άντονι ΜακΚάρτεν του 1987 που ανέβηκε με τίτλο «Ladies Night». Η υπόθεση παρόμοια στα βασικά της σημεία με την ταινία. Δηλαδή πέντε άνδρες,

…

Απατεώνες και Τζέντλεμεν (Κριτική)

Το θεατρικό κείμενο στο οποίο βασίζεται η παράσταση «Απατεώνες και Τζέντλεμεν» που παρακολουθήσαμε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (μια συμπαραγωγή του Μεγάρου με την «Ελληνική Θεαμάτων») είναι μια ευφάνταστη διασκευή της κινηματογραφικής επιτυχίας του 1988 Dirty Rotten Scoundrels, με τους Στιβ Μάρτιν και Μάικλ Κέιν στους τότε βασικούς ρόλους. Στη συνέχεια έγινε και μιούζικαλ, με την

…

Mistero Buffo του Ντάριο Φο (Κριτική)

  Ένα ιδιαίτερης κατασκευής δημιούργημα του Ιταλού σκηνοθέτη, συγγραφέα και ηθοποιού Ντάριο Φο, το «Mistero Buffo», γραμμένο μετά από πολυετή έρευνα -κάτι που του χάρισε το Νόμπελ- παρουσιάζεται στο Θέατρο Αυλαία από τις 8 Μαΐου 2013 και για λίγες παραστάσεις. Πρόκειται για μια συμπαραγωγή της ομάδας «Επτάρχεια» (έξυπνος ο τίτλος) με την Εταιρία «Λυκόφως» του

…

Ο Βυσσινόκηπος στη Βίλα Καπαντζή (κριτική)

 Η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» ανέβασε μια παράσταση σχεδιασμένη αποκλειστικά για έναν χώρο: την ιστορική  Βίλα Καπαντζή στη Βασιλίσσης Όλγας, που σήμερα στεγάζει το Πολιτιστικό Κέντρο του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης (ΜΙΕΤ). Μια απόλυτα επιτυχημένη συνεργασία όπου και οι δύο πόλοι, κτίριο και έργο συνταίριαξαν απόλυτα και βοήθησαν στη μέθεξή μας. Ένα έργο, που

…

“Εις τους πέντε δρόμους…” : Σαν παλιο σινεμά.. (κριτική)

  Οι NόVan Theatre Group παρουσίασαν για τελευταία φορά φέτος το κωμικό δράμα, όπως το χαρακτηρίζουν οι ίδιοι, “Εις τους πέντε δρόμους” στο καφενείο Γαλέριος, την Πέμπτη 25 Απριλίου. Πρόκειται για μια μουσικοθεατρική παράσταση με τραγούδια ρεμπέτικα και θέματα βγαλμένα από παλιά ελληνική ταινία. Ποια είναι η κεντρική ιστορία; Ο νεαρός Ασημάκης Ιορδάνογλου γυαλίζει παπούτσια

…

To KYMA…Θα σε παρασύρει; (κριτική)

  Παρασκευή βράδυ στο Νέο Υπερώο της  και κάτι συμβαίνει. Φασαρία, τσιρίδες, ένταση, ακόμη και ξύλο. ‘Ολα αυτά γίνονται βέβαια στο πλαίσιο της παράστασης “Το Κύμα” από το ομώνυμο βιβλίο του Ρον Τζόουνς, που έγινε ταινία πριν απο μερικά χρόνια και τώρα ήρθε η ώρα να το δούμε και στο θέατρο. Η ιστορία του έργου

…

«Το βρακί» του Καρλ Στέρνχαϊμ (κριτική)

Στον πολύ συμπαθητικό χώρο του Θεάτρου «΄Εξω από τα Τείχη» (απέναντι από την Ευαγγελίστρια) η ομώνυμη ομάδα παρουσιάζει μια παράσταση που μας ώθησε να σκεφθούμε πολύ (αυτός δεν είναι ένας από τους ρόλους του θεάτρου;) και συγκεκριμένα το «Βρακί» του Γερμανού δραματουργού Καρλ Στέρνχαϊμ (1878-1942) σε μετάφραση Σπύρου Γαρούνα. Πρόκειται για μια φάρσα ηθών που

…

Χριστόφορος Ζαραλίκος live (κριτική)

   Ο πολύ συμπαθητικός και ιδιαίτερα αγαπητός Χριστόφορος Ζαραλίκος ,  έρχεται στη Θεσσαλονίκη μία φορά τη βδομάδα στη Ζωντανή Μαύρη Τρύπα στα Λαδάδικα για να μας διασκεδάσει, να μας κάνει να ξεχαστούμε με το χιούμορ του. Και δεν πρόκειται για ένα χιούμορ χαμηλό, χυδαίο αλλά είναι ένα χιούμορ που πηγάζει από την παρατηρητικότητά του, από το πραγματικό

…

“ Ο Άμλετ στην 4”… (κριτική)

“ Άμα δεν πάει ο ΠΑΟΚτσής στο θέατρο, έρχεται το θέατρο στον ΠΑΟΚτσή” Και μάλιστα με τον πλέον καλλιτεχνικό και αξιοπρεπές τρόπο. Μ’ ένα έργο Κώστα Conie Ισαακίδη, ο οποίος και το σκηνοθέτησε, σε κάνει να γελάσεις, να θυμηθείς, να πονέσεις, μέχρι και να κλάψεις με φόντο πάντα την ιστορία του ΠΑΟΚ. Ή καλύτερα με

…

Ο Εγωϊστής Γίγαντας (κριτική)

Ο Εγωϊστής Γίγαντας, το πανέμορφο- και προσωπικά, το αγαπημένο μου- παραμύθι του Όσκαρ Ουάιλντ ανέβηκε για όλη τη σεζόν από την “Παιδική Σκηνή Θεσσαλονίκης” στο Θέατρο Αριστοτέλειον. Είχα κι εγώ την ευκαιρία να παρακολουθήσω αυτήν την μουσική διασκευή του παραμυθιού, υπάρχει άλλωστε η υποσημείωση μιούζικαλ στην αφίσα, στην τελευταία παράσταση. Το παραμύθι έχει ως κεντρικό

…